«Հարգելինեʹրս, սա իրավաբանություն չէ». Գևորգ Դավթյան

Փաստաբան Գևորգ Դավթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Ռ. Քոչարյանի դիմումի հիմքով Սահմանադրական դատարանի որոշման 13-րդ էջի երկրորդ պարբերությունն իմ գնահատմամբ իրավաբանության հետ կապ չունի, քանզի ստացվում է, որ անկախ ամեն ինչից, եթե եղել ես նախագահ ու, օրինակ, կատարել ես քրեորեն պատժելի ցանկացած արարք, ապա չես կարող պատասխանատվություն կրել, քանզի անձեռնմխելիության հիմքով որևէ պետական մարմին իրավասու չէ գնահատել, թե այդ արարքը բխել է նախագահի կարգավիճակից, թե՝ ոչ:

Ստացվում է, որ Սահմանդրության 140-րդ հոդվածի երկրորդ պարբերությունը, այն է՝ «Հանրապետության նախագահն իր լիազորությունների ժամկետում և դրանից հետո չի կարող հետապնդվել և պատասխանատվության ենթարկվել իր կարգավիճակից բխող գործողությունների համար», ֆորմալ բնույթ ունի այնքանով, որքանով ավելորդ է այդ նախադասության «իր կարգավիճակից բխող գործողություններ» հատվածը:
Ես չէի ասում, որ ներկայումս ՍԴ որոշ անդամներով Սահմանադրական դատարանի գործունեությունը սահմանադրության հետ կապ չունի: Ասեմ ավելին, նման մեկնաբանությամբ ստացվում է՝ կարելի է պայքարել նախագահ լինելու համար, ու կատարել ցանկացած պատժելի արարք և պատասխանատվություն չկրել: Օրինակ՝ կարելի է թալանել, սպանել, գողանալ և այլն ու մնալ անպատիժ, անգամ՝ գովելի: Հարգելինեʹրս, սա իրավաբանություն չէ, քանզի առնվազն պետք է հասկանալ, որ ցանկացած անձ, անկախ իր կագավիճակից, ենթակա է անխտրական վերաբերմունքի և կրում է պատասխանատվություն իր կատարած ցանկացած արարքի համար: Իսկ տվյալ դեպքում կարգավիճակի վերաբերյալ գնահատական տալը չի կարող նախագահների համար առանձին նախատեսվել, քանզի դա կիրառական է և գնահատվում է վարույթ իրականացնող մարմնի կողմից: Հակառակ դեպքում օրենքները կվերածվեն գրականության և անգամ գրադարանները բավարար չեն լինի, իսկ իրավաբանությունը կարտաքսվի երկրից»: