«Այն ամենը, ինչը ռուս-թուրքական դաշինքը փաթաթում է մեր վզին, հետագայում խնդիր է դառնալու իրենց համար»․ Թ․ Ալեքսանյան

Վերլուծաբան Թորոս Ալեքսանյանի գրառումը․ «Քաղաքագիտությունն ասում է, որ պարտադրված խաղաղությունը, երբ այն պարտադրվում է կոնֆլիկտի կողմերից մեկին, դանդաղ գործողությամբ ռումբ է, որը մի գեղեցիկ օր անպայման կպայթի: Այդպես եղավ, երբ 1-ին համաշխարհային պատերազմի արդյունքում Գերմանիային պարտադրեցին խաղաղություն իր համար անընդունելի պայմաններով, որից հետո նացիզմը Գերմանիայում գլուխ բարձրացրեց և հանգեցրեց 2-րդ համաշխարհային պատերազմի, որը շատ ավելի ծանր նստեց մարդկության ու մասնավորապես Եվրոպայի վրա:
Քաղաքագիտությունը նաև ասում է, որ անլուծելի կոնֆլիկտները ավելի լավ է սառեցնել, քան թե ուժի թելադրանքով կողմերից մեկին պարտադրել խաղաղություն, բայց արի ու տես, որ մեր պարագայում որոշեցին գնալ քաղաքագիտության դեմ ու մեզ հայերիս հիմա պարտադրում են մեզ համար անընդունելի պայմաններով խաղաղություն, ըստ երևույթին մտածում են, որ հայ ժողովուրդն արդեն իրեն ամբողջովին սպառել է ու էլ երբեք ի վիճակի չի լինի ընդվզելու պարտադրված անարդարության դեմ. սխալվում են, այն ամենը, ինչը ստիպողաբար ռուս-թուրքական դաշինքը փաթաթում է մեր վզին, հետագայում (ոչ հեռու ապագայում) մեծ խնդիր է դառնալու իրենց իսկ համար, ու նրանք լրջորեն փոշմանելու են, որ արցախյան կոնֆլիկտը ապասառեցրին և լուծեցին ի օգուտ Ադրբեջանի:
Նույնը ուզում են Ուկրաինայի պարագայում անել, այն է՝ պարտադրել ուկրաինացիներին հաշտվել իրենց երկրի մի բավականին մեծ մասի կորուստի հետ ու դա ընդունել դե-յուրե, այստեղ Ռուսաստանն արդեն ճակատագրական սխալ է անում, որովհետև Ուկրաինան փոքրիկ Հայաստանը չի, և ուկրաինացիները հայության նման ոչ ադեկվատ չեն, նրանք բավականին կազմակերպված են, գիտակից են ու խորամանկ, նրանց վզին, ուժի կիրառմամբ, անընդունելի որոշումներ փաթաթելով, ռուսները ընդհանրապես սեփական պետականությունը կորցնելու լրջագույն ռիսկի տակ են մտնում»: