Անգամ ավերակ վիճակում չափազանց տպավորիչ վանքը՝ Բարձրաքաշի Սուրբ Գրիգոր 

Թումանյանական Դսեղից եթե մի քանի կիլոմետր քայլենք դեպի մոտակա ձորակը, ապա կհանդիպենք ցուցանակներ, որոնք մեզ կհուշեն, որ այնտեղ՝ ձորակի թեք անտառապատ լանջերին, մի հարմարավետ հարթակի վրա, գտնվում է Բարձրաքաշի Սուրբ Գրիգոր վանքը։

10-13-րդ դարերում կառուցված վանքն այսօր, կարծես, իր վերջին ճիգերն է գործադրում այցելուներին իր երբեմնի հմայքը ցուցադրելու համար։

Վանք հասնելու համար պետք է իջնել երբեմն ժայռերի տակով անցնող միջանդարյան ոլոր-մոլոր արահետներով։ Ճանապարհին հանդիպում են խաչքարեր, մատուռներ, ինչպես նաև «Գիքոր» անունը ստացած աղբյուրը, որը շատերը հիշում են համանուն ֆիլմից։
Երբեմնի հզոր համալիրն այսօր խիստ վտանգված է, կառույցները կիսավեր են, դեռևս կանգուն պատերի վրա կան մեծ ճաքեր։

Վանական համալիրը կազմում են երկու եկեղեցիները, գավիթը, մատուռները և Մամիկոնյանների իշխանական տոհմի գերեզմանոցը:

Վանքի բոլոր շինությունները կառուցված են տուֆից, ֆելզիտից և բազալտից: Սպիտակ երանգի համար անվանվել է նաև Ճերմակ վանք։

Վանքը նաև Հովհաննես Թումանյանի կողմից սիրված վայրերից էր, անգամ կան լուսանկարներ, որոնցում մեծ լոռեցին գտնվում է վանքի տարածքում։

Ենթադրվում է, որ վանքը նման ավերակ վիճակում է 18-րդ դարից։ Ավերման պատճառը հիմքի նստվածքային երևույթներն են։

Բարձրաքաշի Սուրբ Գրիգոր վանքն ընդգրկված է Հայաստանի «Առավել վտանգված հուշարձանների» ցանկում։