«Ծանր հանցագործությունների մեջ կասկածվող Վլադիմիր Վարդանյանը որոշել է պատասխանել Սոլովյովին»․ Հայկ Դեմոյան

ՀՑԹԻ նախկին տնօրեն, պատմաբան Հայկ Դեմոյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Մեզ անհայտ Վլադիմիրը
Մի շարք ծանր քրեորեն պատժելի հանցագործությունների կատարման մեջ կասկածվող Վլադիմիր Վարդանյանն այսօր որոշել է պատասխանել Վլադիմիր Սոլովյովին, այն էլ ռուսերենով՝ համեմված գրական-գեղարվեստական երեկոյի ժանրին հարիր մեջբերումներով: Վլադիմիրը այն նույն Վլադիմիրն է, ով հանդիսանալով Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, ոչ մի անգամ ջանք չի գործադրել, որպեսզի հարուցված մի շարք քրեական գործեր մտնեն դատաքննության փուլ ու բացահայտվեն հանցագործությունների բազմաթիվ դեպքեր, պատժվեն նախկին և ներկա շատ հայտնի պաշտոնյաներ:
Վլադիմիրի վախը շատ պարզ է. կարող է հանկարծ իր անունը ևս շրջանառվի որպես հանցագործ ու հանցակից ու այդ դեպքում ոչ մի երգ ու բանաստեղծություն իրեն չի փրկի:
Առայժմ Ազգային ժողովի ճաղավանդակի հետևում շաղակրատող Վլադիմիրը իր համակիրներին ու հանցակիցներին երբեք էլ չի բացատրի, թե ինչու՞ Սոլովյովն օրը ցերեկով այդպիսի հայտարարություն արեց և ո՞րն էր դրա խորքային նպատակը: Շրիշակի մակարդակի իջած թավշուկների իշխանության հեղինակությունը լուրջ արդարացումների, թեմաների ու դրանց քննարկման համատեքստի շեշտակի փոփոխության կարիք ուներ՝ եկեղեցու դեմ անփառունակ արշավներից հետո: Դե հետո չմոռանանք, որ 12 մլն է հատկացվել հիբրիդային պատերազմի դեմ պայքարելու համար, բա ոնց փոխանցումներով չխաղանք, պասերով, պասերով: Հիմա փոխանցումը ստացել ես ու անցել ես գործի, իսկ մենք էլ միամիտ ենք ու չենք հասկանում, որ ընդամենը լծվել ես շատ էժան ու պարզունակ տեղեկատվական-քարոզչական օպերացիա սպասարկելու գործին:
Հիմա հարց. ու՞ր էիր կորել, Վլադիմիր, երբ քո թիմակիցները Հայոց ցեղասպանության պատմական փաստն էին ժխտում, որտե՞ղ էր քո ճամարտակող լեզուն, երբ շեֆդ հայտարարում էր, որ պայմանավորվել է Ալիևի հետ արցախահայության դեմ իրագործված էթնիկ զտումը որպես հարցի լուծում տեսնել: Հաաա, երևի զբաղված ես նոր Սահմանադրության տեքստի մշակումներով, այն տեքստի, որը պետք է գոհացնի Իլհամին: Գոնե վերընթերցում ես 10-15 տարի առաջ գրված քո հոդվածները Սահմանադրության ու 1990 թվականի Անկախության հռչակագրի սահմանադրականության թեմաներով, թե՞ գրածներդ էլ ես ուրացել: Հիմա դու գիտնական իրավաբան ես, թե՞ պատեհապաշտ դզող-փչող…
Վովա-Վլադիմիր, քանի կոպեկ արժի քո իրավաբանական գիտելիքներն ու Հայոց ցեղասպանության թանգարանում անցկացրած ասպիրանտական տարիներդ, երբ քո ներկայությամբ կոծկում ես Ծիծեռնակաբերդում գրանցված մի շարք քրեորեն պատժելի հանցագործություններ, այդ թվում՝ հազվագյուտ գրքերի գողություն, փողերի լվացում, իմ ստորագրությամբ ֆինանսական փաստաթղթերի ոչնչացում, աշխատավարձի յուրացում, խոշոր գումարների հափշտակում, ինչպես նաև առանց հաստատված նախագծի Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիրի դեմ վանդալիստական գործողությունների իրականացում:
Կարող ես քեզ հավանություն տված մի քանի հազար հոգու խաբես, բայց ինչ չես խաբի Վլադիմիր ու չես փախչի արդարադատությունից, որը սարերի հետևում չի, իսկ հարմար ճաղավանդակ քեզ ու քո նմանների համար անպայման կճարենք, անհոգ եղիր»: