Երեխայի մոտ խաղային կախվածությունը համեմատելի է ալկոհոլիզմի հետ. ինչպես ախտորոշել այն

Խաղային կախվածությունը նույնքան լուրջ վտանգ է, որքան թմրանյութերից կամ ալկոհոլից կախվածությունը, զգուշացնում է հոգեբան Եվգենյա Մորոզովան։ Նա ընդգծում է մի քանի նշաններ, որոնք կարող են վկայել երեխաների անառողջ վարքի մասին: Նրա խոսքերը մեջբերում է Lenta-ն։ Դրանցից են՝ խաղաժամանակի անընդհատ ավելացում, խաղերից դուրս հետաքրքրությունների շրջանակի նեղացում և սոցիալական կապերի կորուստ։

Խաղից կախվածության նշաններից է նաև երեխային խաղից հեռացնելու դժվարությունը, շփվելու դժկամությունը և ընդհատման ժամանակ բացասական հուզական արձագանքը: Մորոզովան բացատրում է, որ մոլախաղերից կախվածությունը մեկ գիշերում չի զարգանում. այն հաճախ առաջանում է ընտանիքում կամ դպրոցում առկա խնդիրներից, հոգեբանական տրավմայից, երբ խաղը ծառայում է որպես «շեղող» մեխանիզմ։

Խաղային կախվածության զարգացումը կանխելու համար Մորոզովան ընդգծում է երեխաների հետ բաց հաղորդակցության, նրանց կյանքին ակտիվ մասնակցության և առանց սթրեսային իրավիճակներ ստեղծելու աջակցության կարևորությունը։ Եթե ​​ծնողները չեն կարողանում ինքնուրույն հաղթահարել իրավիճակը, խորհուրդ է տրվում դիմել հոգեբանի օգնությանը։

Վաղ միջամտությունը կարևոր է, քանի որ թերապիան կարող է արդյունավետ լինել սկզբնական փուլերում: