«Ինչ-որ մարդիկ որոշել էին, որ մարզադաշտի դարպասները պետք է բացեն ուղիղ ժամը 18-ին». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Ֆուտբոլը սկսում է «կախիչից»-2:
Լավ, Ռոնալդուն եկավ, հայ հանրությանը «փոթորկեց», գնաց: Բայց մեզ հետ են մնում մարդիկ, որոնք մեր երկրում, օրինակ, կազմակերպում են ֆուտբոլային հանդիպումները:
Մարդիկ, որոնք երկրպագուներին, օրինակ, ասում են՝ կուտակումներից խուսափելու համար երկու ժամ շուտ եկեք մարզադաշտ՝ ժամը 18-ին, երկրպագուները երկու ժամ շուտ են գալիս, որոշները նույնիսկ ավելի շուտ են գալիս, բայց հայտնվում են կուտակման մեջ:
Ինչո՞ւ: Որովհետեւ ինչ-որ մարդիկ որոշել են, որ մարզադաշտի դարպասները պետք է բացեն ուղիղ ժամը 18-ին եւ այդ պահից սկսած պետք է թողնեն, որ եկողները անցնեն մարզադաշտ:
Թե ում մտքի արգասիքն է սույն անհեթեթությունը, չգիտեմ:
Դրա հետեւանքով ժամը 18-ին Հանրապետական մարզադաշտի դարպասնների դիմաց կուտակվել էր արդեն երեւի թե հազարից ավելի մարդ: Ոստիկանությունը պատնեշ էր դրել անմրջապես դարպասների դիմացի հատվածից որոշ հեռավորության վրա: Էդ պատնեշից՝ կամայական մի ոստիկանի որոշումով, բացում էին մի «օդանցքի» չափ հատված եւ դեպի դարպասը թողնում մարդկանց մի խմբի: Բնականաբար, այդ «օդանցքից» անցնելու եւ մուտքի դարպասներին մոտենալու համար սկսում էր ակտիվ հրմշտոց: Իսկ հերթում կանայք, հերթում երեխաներ:
Եթե դարպասները բաց լինեին, օրինակ, գոնե 17:30-ից, ապա չէր առաջանա այդ կուտակումը, եւ հետագայում խաղի ժամին մոտենալուն զուգահեռ կուտակման ավելացումն ու խտությունը:
Բայց, կրկնեմ, ինչ-որ մեկը որոշել է, որ երկրպագուներին «կուտակումներից խուսափելու» համար պետք է կոչ անել խաղից երկու ժամ շուտ գալ մարզադաշտ, բայց մարզադաշտի դռները բացել հենց 18.00-ին:
Ռոնալդուի հարցով տապակվելու փոխարեն, պետք է որպես հանրություն՝ տապակվենք այս մարդկանց հարցերով, թե ինչպես անել, որ ի վերջո մեր կյանքում մեծ կամ փոքր հանրային որոշումների կայացման գործով զբաղված լինեն մարդիկ, որոնց աշխատանքը հանրությանը տալիս է հարմարավետություն, այլ ոչ թե քայքայում է նյարդեր»: