«Որտե՞ղ է Առողջապահության նախարարությունը․ ինչո՞ւ է լռում»․ Անուշ Պողոսյան

«Առողջության իրավունք» ՀԿ-ի նախագահ Անուշ Պողոսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «ՄԻՋԻՆ ՄԱՍՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ՄԱԿԱՐԴԱԿԻ ԱՌՈՂՋԱՊԱՀՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ՝ ԲՈՒԺԱԿԻ ՄԱԿԱՐԴԱԿԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅԱՄԲ։

Արդեն երկու օր է՝ քննարկվում է Արսեն Գևորգյանի մահը «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում։
Արդարադատության նախարար Սրբուհի Գալյանը հայտարարեց, որ բժշկական օգնություն ցուցաբերել է բուժակը։ Բայց մի հարց կա՝ իսկ որտե՞ղ է Առողջապահության նախարարությունը։ Ինչո՞ւ է լռում։
Հիշեցնեմ, որ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ-ը, որը ստեղծվել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի N 204-Ն որոշմամբ, գործում է Առողջապահության նախարարության համակարգում և կազմակերպում քրեակատարողական հիմնարկներում պահվող անձանց բժշկական օգնությունը։
Իսկ վերահսկողական գործառույթներ ունի նաև Առողջապահական և աշխատանքի տեսչական մարմինը։
Հարց է առաջանում՝ այս կառույցներն ի՞նչ են արել և ի՞նչ պետք է անեին։
1․ Ապահովեին ՔԿՀ-ներում բժիշկների և բուժքույրերի բավարար թվով հաստիքներ։
2․ Հետևեին, որ բժշկական անձնակազմն ունենա համապատասխան մասնագիտական պատրաստվածություն։
3․ Վերահսկեին հերթապահության կազմակերպումը։
4․ Ստուգեին բժշկական ստորաբաժանումների գործունեության իրավական հիմքերն ու լիցենզավորման պահանջները։
5․ Ապահովեին շտապ և անհետաձգելի բժշկական օգնության հասանելիությունը՝ շուրջօրյա։
6․ Վերահսկեին բժշկական օգնության որակն ու ժամանակին տրամադրումը։
7․ Ապահովեին անհրաժեշտ սարքավորումների և դեղորայքի առկայությունը։
8․ Կազմակերպեին անհրաժեշտության դեպքում քաղաքացիական հիվանդանոց տեղափոխելու գործընթացը։
9․ Ուսումնասիրեին մահվան դեպքերը և բժշկական օգնության հնարավոր ուշացման կամ ոչ պատշաճ կազմակերպման հանգամանքները։
10․ Ապահովեին բժշկական փաստաթղթերի պատշաճ վարումը։
11․ Երաշխավորեին ազատությունից զրկված անձանց անկախ բժշկական փորձաքննություն անցնելու հնարավորությունը։
Եվ այս ամենի ֆոնին Առողջապահության նախարարությունը լռում է։
Չենք տեսել, չենք լսել, չգիտենք…»։