«Եթե թրաշամանուկների ծնողները զավակներին արժանապատիվ կրթության տային, չէին լինի հայրենիք ծախող պարազիտներ»․ Նաիրի Հոխիկյան

Լրագրող Նաիրի Հոխիկյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Կրթության կարևորության մասին կարող են հասկանալ, առավել ևս խոսել մարդիկ, որոնց կենսագրության մեջ կրթությունը գոնե մի քիչ դեր ու նշանակություն ունեցել է։ Երբ նայում ես Նիկոլի ու նրա ամբողջ քաղաքական թիմի անցած ուղուն, տեսնում ես կիսատ թողած ուսում կամ ընդհանրապես կրթության բացակայություն։
Մի ճշտում։ ՔՊ-ական Ռուբեն Ռուբինյանը մի քիչ կրթվել է թուրքական Սաբանջը համալսարանում, որի հիմնադիրը հայոց ցեղասպանության իրագործողներից է։
Հիմա, երբ Նիկոլի ամբողջ թիմը վայրահաչում է Սամվել Կարապետյանի նախաձեռնած «Մեր ձևով» շարժման վրա, թե նրանք առաջին հերթին կարևորում են գործարանները՝ իբր անտեսելով կրթությունը, գոնե հասկանո՞ւմ են, թե ինչ կրթություն են ստացել այդ շարժման առաջնորդները։
Սամվել Կարապետյանը դեռևս 90-ականներից կրթական տարբեր փուլերով է անցել ու իր գիտելիքների շնորհիվ է ձեռք բերել միլիարդավոր դոլարներ, ոչ թե Նիկոլի թիմի անդամների նման բյուջեից փող հանել շատ ասֆալտի համար, բայց քիչ ասֆալտ արել ու փողը գրպանել։
Նարեկ Կարապետյանն էլ միաժամանակ ստացել է տնտեսագետի ու միջազգային հարաբերությունների մասնագիտական կրթություն։ Օրերս ԱՄՆ-ում աշխարհի մասշտաբով առաջնակարգ լրագրողներից մեկի՝ Թաքեր Կարլսոնի հետ անգլերենի հավասար իմացությամբ զրուցում էր, ներկայացնում Հայաստանն ու հայկական, քրիստոնեական քաղաքակրթությունը։
Նիկոլի թիմի ո՞ր անդամը կարող է «yes»-ից ու «ok»-ից ավելի անգլերեն բառեր ասել։ Մոռացել ե՞ք, թե Նիկոլը քանի անգամ իր խայտառակ ռուսերենով ու առավել խայտառակ անգլերենով մեր երկիրը խայտառակեց աշխարհով մեկ։ Նիկոլի անգլերենի ուսուցիչն էլ վստահ էր, որ մշակույթը իր մեջ է՝ չհասկանալով, թե ինչ է մշակույթը և ինչու է իր մեջ։
Ես հասկանում եմ, որ 2018-ին Հայաստանի կառավարումը նվեր ստացած Նիկոլն ու նրա թիմի անդամները մինչև այդ հիմնականում զրկված են եղել նորմալ կրթությունից, որովհետև չեն ունեցել ապրելու միջոց և կրթվելու փոխարեն զբաղված են եղել Սորոսից ու դրսի մյուս դրամաշնորհներից տարբեր կերպ փող պոկելով։
Այ, եթե Նիկոլի թիմի թրաշամանուկների ծնողները ժամանակին աշխատանք ունենային, կարողանային արժանապատիվ վաստակել իրենց ընտանիքների համար, կկարողանային նաև ժամանակ հատկացնել իրենց զավակների կրթությանը, իսկ այդ դեպքում հաստատ չէին առաջանա հայրենիք ծախող պարազիտներ։
Այնպես որ, Նարեկ Կարապետյանը ճիշտ է ասում, որ առաջնային անհրաժեշտություն է գործարաններ կառուցելը, ինչի շնորհիվ աշխատող մարդիկ կգնահատեն կրթությունն ու կմեծացնեն նորմալ, գրագետ երեխաներ՝ հայրենիքի գիտակցումով ու բարոյական կերպարով»։