«Հայ ազգը քաղաքականությանը նայում է միմիայն հայկական ժողովրդական հեքիաթների պրիզմայով». Արգիշտի Կիվիրյան

Վերլուծաբան Արգիշտի Կիվիրյանը գրում է. «Հայ ազգը քաղաքականությանը նայում է միմիայն հայկական ժողովրդական հեքիաթների պրիզմայով, որտեղ, ոնց որ հեքիաթներում, պետք է լինի չարը ու բարին, ու միմիայն թե պետք ա հասկանալ թե գործող գործիչներից որը որն ա, որ եթե կարողանաս ճիշտ գտնել բարուն, ապա ազգովի փրկված ես։ Իսկ քանի որ քաղաքականությունը կառուցվում է լռիվ այլ պրիզմայով ու մոդելով, որը հայ հասարակությունը համառորեն ընդունակ չի ընկալել, դրա համար էլ ոչ հայ ազգի լայն զանգվածների մոտ ոչ միայն չի ստացվում հասկանալ էլեմենտար քաղաքականությունից, այլ նաև ոչ մի կերպ չի ստացվում ընկալել գործընթացները։ Դրանից էլ գալիս են մշտական համազգային տվայտանքները ու հիասթափությունները ու այս ազգը իրեն մշտապես քցված ա զգում։ Գլոբալ առումով պատճառը մարդկանց քաղաքական անգրագիտությունն ա, սակայն իրենք համառորեն հա այլ տեղերում են փնտրում պատճառը»: