«Այս բեսեդկի մակարդակի խոսակցությունը «հեռվաշենցու» համար է». Արմենուհի Վարդանյան

Լրագրող Արմենուհի Վարդանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Ես վաղուց չեմ վիճում մարդկանց հետ, ովքեր Արցախը համարում են օտար մարմին, խանգարող հանգամանք... Բանավիճելու իմաստը չեմ տեսնում, մտածում եմ՝ ասողի մոտ մտավոր որոշակի սահմանափակումներ խանգարում են առնվազն քարտեզին նայել ու հասկանալ, թե ինչ էր Արցախը Հայաստանի համար:
Արդեն անմիաստ եմ համարում վիճել նրանց հետ, ովքեր անհեթեթ բաներ են ասում, որ արցախցին չի կռվել: Մտածում եմ՝ երեւի լավ չգիտեն, որ ամեն արցախցի մի հարազատի՝ հայր, եղբայր, ամուսին, ազգական... հողն է դրել: Արդարացումներ եմ մոգոնում՝ երևի չեն հասկանում, որ տարիներ շարունակ Արցախն առաջին հարվածներն իր վրա է վերցրել, ամենաշատն ինքն է կորցրել... Եթե հակադարձել եմ, ապա ամենապարզունակ օրինակն եմ բերել՝ եթե Լոռիի վրա հարձակում լիներ, Սյունիքի, Շիրակի, էլի ասելու էիք նո՞ւյնը, ի՞նչ տրամաբանությամբ...
Էլ չեմ վիճում մարդկանց հետ, ովքեր ասում են, որ արցախցիները փախան: Մտածում եմ՝ ինտելեկտը չի հերիքում, իմաստ չունի կռվելու, վիճելու, բացատրելու, որ արցախցին կռվեց, ինչքան կարող էր, թշնшմին արդեն իր տան դռան մոտ էր: Հաջորդ գործողությամբ մեռնելու էր տան շեմին, տան մեջ... Եղան մեռնողներ՝ տանը եւ խրամատում: Եղան տներում դաժանաբար սպանվածներ... Մարդիկ թաքստոցներում հենց դրան էլ սպասում էին, գիտեին, որ Ստեփանակերտ է մտել թշնшմին...
Հիմա ի՞նչ անուն տալ այս ամենը կրկնող մեկին, ով զբաղեցնում է երկրի վարչապետի պաշտոնը: Նա հո լավ գիտի՝ ինչ է տեղի ունեցել։ Ինչո՞ւ է առաջ տանում այս շրիշակի մակարդակի խոսակցությունը, որը եթե «թույլատրելի է» հեռվաշենում բնակվող անտեղյակ մեկին, թույլատրելի չի կարող լինել իրեն: Այս բեսեդկի մակարդակի խոսակցությունն ինչի՞ մասին է... Եվ ո՞ւմ համար է: «Հեռվաշենցու» համար է, գիտեմ, անգրագետ, ուղեղում կենսունակ բջիջներ չունեցողների...
Նիկոլը կարծում է, որ մեր երկրում այդ հատվածն է մեծամասնություն, ու աշխատում է հենց այս զանգվածի համար, այս զանգվածի քվեի համար: Ինքն ու իր թիմն էլ այդ կույտից են, այդ մտածողությամբ, այդ արժեհամակարգով: Հիրավի, արժանիների արժանի թեկնածուն»: