«​Մեծ տերությունները, չունենալով ուղղակի բախման գնալու հնարավորություն, միմյանց դեմ մղում են պրոքսի պատերազմներ». Արթուր Խաչիկյան

Քաղաքագիտության դոկտոր Արթուր Խաչիկյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Մի քանի խորացված մտքեր վերջին օրերի իրադարձությունների մասին
​Ինչպես ասում էինք, երբ սկսվեց ուկրաինական հակամարտությունը, Արևմուտքը Ռուսաստանի համար փոքր եվրոպական Աֆղանստան կկազմակերպի: Ուժի ուղղակի կիրառման հնարավորություն չունենալով՝ Արևմուտքը փորձեց Ռուսաստանին ներքաշել երկարատև հակամարտության մեջ, որպեսզի հյուծի նրան:
​Ինչպես գրում էինք, երբ սկսվեց Իրանի հակամարտությունը, դա հնարավորություն ստեղծեց Ամերիկայի համար կազմակերպելու ևս մեկ Իրաք, Աֆղանստան կամ Վիետնամ և ԱՄՆ-ին ներքաշելու ևս մեկ երկարատև հակամարտության մեջ՝ նույն նպատակով. աստիճանաբար հյուծել ԱՄՆ-ին:
​Երբ Ֆրանսիային օգնեցին հավաքել ճամպրուկները Սահելում, Մակրոնը վրեժխնդիր եղավ Կովկասում հակահարվածով՝ զոհաբերելով հայերին և ստիպելով նրանց հանձնել Ղարաբաղը՝ այն օգտագործելով որպես խայծ: Ռուսաստանին Կովկասում ևս մեկ հակամարտության մեջ ներքաշել չստացվեց, իսկ հայերը, լինելով ամենախելացին, հեռատեսը և, ամենակարևորը, հնագույնը, նորից թույլ տվեցին իրենց օգտագործել:
​Մեծ տերությունները, չունենալով ուղղակի բախման գնալու հնարավորություն, միմյանց դեմ մղում են պրոքսի (միջնորդավորված) պատերազմներ, պատերազմում են միմյանց դեմ ծայրամասերում: Սա համաշխարհային պրոքսի պատերազմ է: Պրոքսի պատերազմների հաջորդ թատերաբեմը կարող է լինել Արևելյան կամ Կենտրոնական Ասիան:
​Մենք գտնվում ենք, ինչպես բազմիցս ասել եմ, անցյալ դարի 1936-1938 թվականներում: Մեկ տարբերությամբ՝ մեծ տերություններն ունեն միջուկային զենք, Արևմուտքը պառակտված չէ, այլ համախմբված է Ռուսաստանի հետ հակամարտությունում, և չկան 20-րդ դարի գաղափարախոսական հակասությունները սոցիալիզմի, լիբերալիզմի և ազգայնական-սոցիալիզմի միջև:
​Տեղի է ունենում միջուկային զսպման աստիճանական թուլացում (լվացում), որը դեռևս կանխում է պաշտոնական երրորդ համաշխարհայինը: Նկատվում է աստիճանական վերելք էսկալացիայի աստիճաններով և միջուկային շեմի աստիճանական հետմղում:
​Բայց կան նաև լավ նորություններ: Միջազգային համակարգն աշխատում է ժամացույցի պես: Պարզապես պետք է իմանալ, թե ինչ օրենքներով են շարժվում սլաքներն ու ատամնանիվները, և թե երբ, Աստված մի արասցե, ժամացույցը կսկսի զարկել (նկատի ունի «ղանգել»): Եվ ամենակարևորը՝ երբ դուրս կթռչի կկուն: Կարծես թե նա արդեն պատրաստ է դուրս թռչելու»: