«Հայաստանում և Ադրբեջանում կա մի պնդում-մոլորություն»․ Թաթուլ Հակոբյան

Լրագրող Թաթուլ Հակոբյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Հայաստանում և Ադրբեջանում կա պնդում-մոլորություն, թե իբր խորհրդային շրջանում, հատկապես Անդրֆեդերացիայի տարիներին՝ 1922-1936, երբ անդրկովկասյան երեք հանրապետությունները Թիֆլիս կենտրոնով էին ԽՍՀՄ մաս կազմում, Մոսկվան անարդար տարածքային զիջումներ է արել:
Հայերը համոզված են, որ այդ տարածքային զիջումներն արվել են բացառապես Խորհրդային Հայաստանի հաշվին: Ադրբեջանցիները համոզված են, որ տարածքային զիջումներն արվել են Խորհրդային Ադրբեջանի հաշվին:
Իրականությունը, սակայն, այն է, որ երկու հանրապետությունների միջև բազմաթիվ տարածքային, գյուղային, հանդամասային վեճերը կարգավորելու նպատակով Մոսկվան փորձել է այնպիսի լուծումներ գտնել, որ կողմերը մոտ 50/50 գոհ ու դժգոհ մնան:
Ադրբեջանցիները հայտարարում են, որ Մեղրիի շրջանի երեք գյուղեր՝ Նյուվադի, այսօր՝ Նռնաձոր, ինչպես նաև Թեղուտ և Էյնաձոր գյուղերը Խորհրդային Հայաստանին են փոխանցվել 1926 թվականից հետո, սակայն բառ անգամ չեն գրում, թե դրա դիմաց ինչ հողեր են ստացել Խորհրդային Հայաստանից:
Նույնը մեզ մոտ է. գրում ենք, որ Ալ լճերի ամբողջ շրջանը փոխանցվել է Խորհրդային Ադրբեջանին, ինչը ճիշտ է, բայց չենք գրում, թե դրա դիմաց ինչ ենք ստացել:
Հիմա կհարցնեք՝ էս վաղ առավոտյան էս ի՜նչ է իմացել, էս ի՜նչ փորացավ ունեմ:
Պարզապես, երբ ամենօրյա ռեժիմով ուսումնասիրում ես Հայաստանի խորհրդային շրջանը, որ շա՜տ հետաքրքրիր է, հատկապես Անդրֆեդերացիայի տարիները, տեսնում ես, թե ինչքան ուժեղ է մարդկանց վրա ազդում պրոպագանդան և փաստերի միակողմանի ներկայացնելը:
Ի դեպ, 1920-ական թվականներին Խորհրդային Հայաստանի ղեկավարները, լինելով կոմունիստ-բոլշևիկներ, հայկական հողերի հարցում փորձել են ամենահնարավոր ու անհնարին տարբերակներով պահել հայկական շահը»: