«Իրանը բոլորովին դեմ չի լինի խաղալ Թրամփի PR-ի վրա, եթե հաջողվի նրա հետ գալ շահեկան գործաքի». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը. «Մերձավոր Արեւելքի եւ Ծոցի շրջանում ԱՄՄՆ ներկայումս կենտրոնացրած ուժերը առավելագույն են 2003 թվականի իրաքյան արշավից հետո: Ավելին, ըստ որոշ գնահատականների, ներկայումս կենտրոնացած է ավելի մեծ թվով զինուժ, քան այն ժամանակ:

Այս ամենը շատ թանկ է թե ֆինանսական, թե իմիջային առումով: Հետեւաբար տպավորություն է, որ անգամ Իրանի հետ որեւէ համաձայնության դեպքում, ամերիկյան հսկայական կոնտինգենտը պետք է ինչ որ հարցում, ինչ որ մասով դրվի գործի, որպեսզի Թրամպը՝ որը այդ հսկա նավատորմը ուղարկել է այնտեղ, չհայտնվի հիմար վիճակում:

Իհարկե մյուս կողմից նա կարող է հայտարարել, եթե հաջողվի Իրանի հետ գալ դիվանագիտական համաձայնության, որ հենց այդ հսկա նավատորմի միջոցով կարողացավ Իրանին բերել համաձայնության դաշտ, այլապես Թեհրանը հրաժարվում էր բանակցել:

Թրամպը կասի, ո՞վ է նրան բան ասելու: Իսկ Թեհրանն էլ գուցե առանձնապես չի հակաճառի: Ի վերջո իրանյան կողմի համար ներկայումս գլխավորը թեժացում թույլ չտալն է, իսկ Թրամպի պարծենալը՝ հոգ չէ: Ինչպես 12-օրյա պատերազմի վերջում, երբ Թրամպը հայտարարեց, որ ամերիկյան հարվածով ոչնչացրել է Իրանի միջուկային ծրագիրը: Արեւմտյան ու իսրայելական մի շարք շրջանակներ պնդում էին հակառակը, ակնկալիքով, որ պատերազմը շարունակվի: Սակայն Իրանն էլ իր հերթին սկսեց հայտարարել, թե ծրագիրը ոչնչացված է:

Կրկնեմ, Իրանը բոլորովին դեմ չի լինի խաղալ Թրամպի PR-ի վրա, եթե հաջողվի նրա հետ գալ շահեկան գործաքի:

Բայց, այդուհանդերձ, դժվար պատկերացնելի է ռեգիոնում ամերիկյան զինուժի մեծ կուտակման հենց այնպես՝ հավաքվել տուն գնալով պարպվելը: Մյուս կողմից իհարկե, Իրանի հարցը դեռ ամբողջ Մերձավոր Արեւելքի վերաֆորմատավորման հարցը չէ, այլ դրա մի կարեւոր, բայց ընդամենը մասը: Այնպես որ Թրամպին ռեգիոնում դեռ կարող է պետք գալ զինուժը»: