«Շառլատանությունը դարձել է հանրային վարքագիծ ու կենսակերպ». Վահե Լոռենց

Պատմաբան, գրող, հրապարակախոս Վահե Լոռենցի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Շառլատանությունը դարձել է հանրային վարքագիծ ու կենսակերպ։ Եվ գրաքննության բացակայության արդյունքում, ով ինչ ասես՝ խոսում է, հայտարարում․․․
Նյութ ես գրում, տակը մեկնաբանում են՝ Սուտ ա․․․ Հղում ես դնում․․․ այդ քաջերից որևէ մեկը պատվի ու արժանապատվության նշույլ անգամ չունի, որ ներողություն խնդրի։ Կամ՝ իրենց ընկալմամբ, արժանապատվությունը ոչ թե գիտակցելն է արված սխալը և շտկելը, այլ՝ էշին թարս նստելն ու սեփական սուտը պնդելը։
Մեկ այլ կատեգորիա կա․ պատմաբան չլինելով՝ գրված նյութի հիմնավորում են պահանջում։ Այն դեպքում, որբ պատմության ամենատարրական դասագիրքը չեն կարդացել։ Եվ երբ անտեսում ես նմանին՝ (ուղղակի հարգելով սեփական աշխատանքը կամ՝ արժանապատվությունից ցած համարելով կրկին անդրադառնալ ամենաակնառու փաստին) հաղթանակած աքլորի տեսքով, փքված հռհռում է։ Երբ հղում ես տեղադրում, նշում սկզբնաղբյուր, միևնույն է, պատասխանը նույնն է՝ Սուտ ա․․․
Եվ ցավն այն է, որ նման հանրային վարքագիծ ունեն ոչ միայն սովորական կոլխոզնիկները, այլև՝ «ազգի փրկիչ» հանրային գործիչները։ Նրանք պատրաստ են ամեն բան խեղաթյուրել, ամեն բանի վրա աչք փակել, միայն թե, սեփական անսխալականությունը և սեփական տեսլականը «հիմնավորեն»։ Վերջերս հանդիպեցի նման շառլատանի, որի մասին իսկապես, բարձր կարծիք ունեի։ Բաց չէ, տեսնում եմ, որ «ազգափրկիչները» միևնույն է, այն հոգեբանական վիճակում են, որ պատրաստ չեն շիտակ լինել, պատրաստ չեն խոնարհվել իրողությունների, պատմական ճշմարտության առաջ, և ընդամենը փրկչի դիմակով մարդկանց ու հանրությանը մոլորեցնում են։ Ուրեմն հետևություն․ նրանք էապես ոչնչով չեն տարբերվում երիտթուրքից կամ բոլշևիկից, որովհետև «փրկելով» հանրությանը, նրանց ոչ թե ճշմարտությունն են մատուցում, այլ սոսկ ցանկանում են հանրությանը ծառայեցնել սեփական քաղաքական ու սոցիալական շահերին»։