«ՀՅԴ-ն և հայերը». Երջանիկ Աբգարյան

ԳԽ և ԱԺ նախկին պատգամավոր Երջանիկ Աբգարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «ՀՅԴ-ն մեր օրերում ևս փորձում է ուրանալ իր անփառունակ անցյալը: Բայց արձանագրված փաստերն իրենք են ցուցադրում նրա ռազմաքաղաքականորեն անձեռնհաս ու դավաճանական գործունեությունը հենց իր հիմնադրման օրերից: Նշենք դրանցից միմիայն հիմնականները, որովհետև մնացածները հեղեղի նման թափվում են առատության եղջյուրից:
1. ՀՅԴ-ն իր հիմնադրման մեծադղորդ հայտարարություններից հետո 1890-ականերին չկարողացավ ոչ մի լուրջ քայլ ձեռնարկել ակնհայտ դարձած հայկական ջարդերի դեմն առնելու համար: Ընդհակառակը՝ իր որոշ անմիտ գործողություններով հրահրեց թուրքերին՝ սկսել դրանք: Ավելի քան 600 հազար հայ կոտորվեց ռուս թուրքական փոխհամաձայնության արդյունքում: Իրենց գործունեության հենց սկզբից դաշնակներն արյան ծարավ էին: Այսպես էր գրում նրանց պաշտոնաթերթ «Դրոշակը»՝ Պոլսում «Պանքա մը» պայթեցնելուց հետո հազարավոր հայերի ջարդի ժամանակ. «Վերջապես ոթվեցավ արյունը հայոց»:
2.1905-ին, առանց որևէ լուրջ և իրականացման ենթակա նախապայմանների, ՀՅԴ-ն միացավ երիտթուրքական «շարժմանը» և մեծ ծառայություններ մատուցեց նրան՝ նրա 1908 թվականի «հեղափոխության» հաղթանակի գործում: Նպատակը «օսմանյան հայրենիքի» ստեղծումն էր, որին հասնելու ճանապարհին ոչ մի խոսք չկար Հայաստանին նույնիսկ ձևական ինքնավարության տրամադրելու մասին: 3.Հեղափոխությունից հետո,1909-ին, կուլ տալով Ադանայի ջարդը, որին զոհ գնաց 30 հազար հայ, ՀՅԴ-ն 1911-ին օսմանյան խորհրդարանին օրինագիծ ներկայացրեց երկրի հայ տղամարդ քաղաքացիներին զինապարտ դարձնելու մասին: «Օսմանյան հայրենիք» կառուցելու գործում ՀՅԴ-ի այս նողկալի նախաձեռնությունը պայմանավորեց երկրի հայ բնակչության հետագա անպաշտպանվածությունը և նրա ցեղասպանության ենթարկվելը 1914-1915թթ. և դրանից հետո: Փաստական իրողությունն այն է, որ ցեղասպանությունը բուն Հայաստանում սկսվել էր 1914-ի հոկտեմբերից:
4.Միայն քաղաքական բացառիկ կուրությունից էր, որ ՀՅԴ-ն չարժևորեց 1912-1913թթ. Բալկանյան պատերազմում թուրքերի ծանր պարտությունը, ինչը պարզորոշ ցուցադրում էր Օսմանյան կայսրության տարածքներում միայնակը մնացած ոչ մուսուլման, օտար ժողովրդին՝ հայերին սպառնացող մահացու վտանգը:
շարունակելի»: