Հինգշաբթի, 06 օգոստոսի, 2020 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +17 °C

«Այս անգամ ևս Հայաստանի բախտը բերեց». Հայկ Մարտիրոսյան

«Այս անգամ ևս Հայաստանի բախտը բերեց». Հայկ Մարտիրոսյան
222
Հինգշաբթի, 09 հունվարի, 2020 թ., 09:25

Քաղաքագետ Հայկ Մարտիրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Իրականացավ մեր կանխատեսումներից ևս մեկ տարբերակ, որ համարել էինք հնարավոր. ԱՄՆ - Իրան լարվածությունը գնաց դեպի դեէսկալացիա: Այս սցենարի մասին կարծիք հայտնել էինք հենց անմիջապես Սուլեյմանիի սպանության օրը, երեկ՝ դարձյալ խոսել այդ մասին:

Ակնհայտորեն նախագահ Թրամփը իր ոճի մեջ հերթական քայլը կատարեց. սահման անցավ, հետո անմիջապես հետ կանգնեց՝ միավորներ հավաքելով ամերիկյան թրամփիստների շրջանակներում: Նախագահի վերընտրման հավանականությունն այս քայլով շեշտակիորեն մեծացավ: Մյուս կողմից՝ ակնհայտորեն Իրանն իրեն շատ սթափ և հաշվարկված պահեց և ինքն իր հերթին զերծ մնաց էսկալացիայից: Ակնհայտ էր, որ ամերիկյան ռազմական բլոկը ակնկալում էր հարձակման այդպիսի թիրախ, իսկ իրանցիները որոշեցին սահմանափակվել միայն այդ թիրախով:

Լարումն, անշուշտ, այլ հարթություններում կմեծանա: Բացառված չէ, որ նախընտրական այս շրջանում Թրամփին հավելյալ միավորներ չշնորհելու համար իրանցիներն առայժմ զերծ կմնան պրոքսիների միջոցով տարածական գործողություններից:

Ամեն պարագայում լարման թուլացումը դրական դինամիկա է Հայաստանի համար: Այս անգամ ևս Հայաստանի բախտը բերեց՝ չհայտնվել հրդեհվող տարածաշրջանի կենտրոնում: Մյուս կողմից, սակայն, Թուրքիայի՝ Լիբիայում ներգրավվելն ընդդեմ սաուդցիների կողմից հովանավորվող Հաֆթարի ուժերի՝ հստակ ազդակ է այն հանգամանքի, որ հայ-ադրբեջանական առաջիկա պատերազմի ժամանակ թուրքական զորքերն ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն, կամ էլ՝ ադրբեջանական զորքերի կազմում և ադրբեջանական համազգեստներով ներգրավվելու են այդ կոնֆլիկտում: Այս համատեքստում այլևս առաջնային անհրաժեշտություն է՝ հայկական արտաքին քաղաքականության ոլորտում աննախադեպ նոր և հնարամիտ լուծումների փնտրտուքը: Դրանց մասին մի քանի անգամ արդեն հրապարակայնորեն ակնարկել ենք, բայց պաշտոնական Երևանում ինչպես որ կային տնայնագործական մակարդակում, այնպես էլ՝ մնում են: Իսկ գեոպոլիտիկայի հոտ՝ տնայնագործական թե գործարանային՝ Երևանից անգամ, ցավոք, չի էլ գալիս»: