«Այն ժամանակ էր պետք կոչեր անել, ոչ թե հիմա». Գևորգ Գրիգորյան

Հայկական առողջապահական ազգային խորհրդի նախագահ Գևորգ Գրիգորյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Առողջապահության նախարարն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է, որ մեր հայրերին, մայրերին, պապիկներին և տատիկներին պաշտպնելու համար պետք է մնանք տանը...

Այո՛, համամիտ եմ նախարարի այս կոչի հետ, բայց մի բան կա, որ ինձ համար մնում է անհասկանալի՝ մարտի սկզբին, երբ մեր երկրում արդեն կար կորոնավիրուսի հաստատված դեպք, ինչու նախարարը նման ջանասիրությամբ չէր համոզում վարչապետին, որ դադարեցնի կեղծ օրակարգի քարոզարշավը և մնա տանը, որպեսզի պաշտպանի, թեկուզ և իրենց ընտրած, բայց այս հարցում անմեղ ժողովրդին: Բացատրությունը մեկն է՝ չգիտեր, որ կարող ենք հասնել այս իրավիճակին և հենց ինքը լինի այս իրավիճակի գլխավոր պատասխանատուն, չգիտեր, որ այդքան մարդու կյանք և առողջություն կմնա իր խղճին... Չգիտեր օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառներով: Օբյեկտիվ պատճառների մեջ մտնում է վարակի նոր լինելը՝ նոր վարակների մասին քիչ են իմանում բոլորը:

Իսկ այ սուբյեկտիվ պատճառը այն է, որ սեփական էգոն՝ սեփական հանցավոր ինքնավստահությունը, ամեն ինչ իմանալու թվացյալ զգացողությունը և տեղեկատվության պակաս ունեցող ժողովրդին մոլորեցնելու իշխանական հնարավորությունը չկարողացավ մի կողմ դնել հանուն բնակչության առողջության և իր պաշտոնական առաքելության: Այստեղ է իրականությունը, այստեղ է պատճառը, որ մեր երկիրն այսօր գտնվում է այս իրավիճակում, այստեղ է մեղքի բաժինը և այստեղ է նաև լուծումը...

Այն ժամանակ էր պետք կոչեր անել, այլ ոչ թե հիմա, երբ իրավիճակը վերահսկողությունից դուրս է եկել և միայն տանը մնալով այլևս հարցը չի լուծվի...

Իսկ հիմա, երբ հնարավորություն է ընձեռնվել նվիրատվության և բյուջեի գումարներն անվերահսկելի կերպով ծախսել (առանց որևէ դրական արդյունք արձանագրելու) ու դրա հետ մեկտեղ իր ապիկար աշխատանքի իրական պատկերը թաքցնել՝ պատսպարվել է «արտակարգ դրության» հետևում ու կոչեր է անում...

Մեկը չկա՞, որ հարցնի՝ բա էդ «ոչ այդքան վտանգավոր» վարակից ինչո՞ւ ես ուզում պաշտպանվել... մեկը չկա՞, որ հարցնի՝ բա որ պաշտպանում ես, ինչպե՞ս է ստացվում, որ օրական տասնյակներով նոր դեպքեր են գրանցվում...

Հ. Գ. Ես դեռ սպասում եմ արտակարգ դրության ավարտին...»: