«Շրջափակումը 27 տարիների ընթացքում պատճառել է մեզ շուրջ 2,5 միլիարդ դոլարի վնաս». Հովսեփ Խուրշուդյան

«Ժառանգություն» կուսակցության անդամ Հովսեփ Խուրշուդյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Թուրքիան ոչ թե միայն պաշտոնապես աջակցում է մեր դեմ ուղղված ցանկացած ադրբեջանական սադրանք, այլ արդեն 27 տարի է՝ շրջափակման է ենթարկում Հայաստանը, ինչն ինքնին պատերազմական ակտ է և տարբեր միջազգային կոնվենցիաների խախտում։ Շրջափակումը 27 տարիների ընթացքում պատճառել է մեզ շուրջ 2,5 միլիարդ դոլարի վնաս։ Միաժամանակ մենք այդ նույն ժամանակաշրջանում գնել ենք 3 միլիարդ դոլարի թուրքական ապրանքատեսակներ (աղյուսակը ըստ տարեթվերի տեղադրում եմ հղման մեջ՝ մեկնաբանություններում)։ Ամեն տարի այդ երկրից տարեկան 200-270 միլիոնի փասափուսա (այդ թվում՝ էլեկտրատեխնիկա) և քիմիական նյութեր, թուղթ, պլաստմաս և երկաթեղեն ենք ներկրում, արտահանելով ընդամենի 2 միլիոնի ծխախոտ ու էլի ինչ-որ մանր-մունր բաներ։
Այսպես, 2018-ին Թուրքիա արտահանել ենք 2,5 մլն դոլարի, իսկ 2019-ին՝ 2,2 մլն դոլարի ապրանքներ, որը կազմում է մեր ընդհանուր արտահանման 0,1%-ը, մինչդեռ նույն տարեթվերին այդ երկրից ներմուծել ենք, համապատասխանաբար, 251 և 267 մլն դոլարի ապրանքատեսակներ, որը կազմում է մեր ընդհանուր ներմուծման 5,1 և 4,8 տոկոսը։
Ակնհայտ է, որ Թուրքիայից ներկրվող ԲՈԼՈՐ ապրանքները մենք չնչին գնային տարբերությամբ կարող ենք փոխարինել եթե ոչ սեփական արտադրանքով, ապա այլ երկրներից ներկրմամբ։ Մինչդեռ արգելել թուրքական արտադրանքի ներմուծումը մենք իրավական տեսակետից չենք կարող, քանի որ դա կարգավորվում է ԵԱՏՄ կանոնակարգերով, որի անդամ ենք մենք դարձել՝ նաև այդ մասով զիջելով մեր ինքնիշխանությունը։ ԵԱՏՄ ներքին կարգավորումների նման անտեսում կարող էր իրեն թույլ տալ միայն Ռուսաստանը, որը առանց ԵԱՏՄ մյուս անդամների հետ համաձայնեցնելու պատժամիջոցներ է կիրառել արևմտյան երկրների ապրանքների հանդեպ։
Բայց դա չի նշանակում, որ մենք չենք կարող այդ հարցը բարձրացնել ԵԱՏՄ-ում և պահանջել ԵԱՏՄ բոլոր անդամներից արգելել թուրքական ապրանքների ներմուծումը․ չէ՞ որ Թուրքիան շրջափակել է ԵԱՏՄ անդամ պետության սահմանը, այդքանով էլ՝ ԵԱՏՄ սահմանի մի մասը։ Եթե անգամ ուղղակիորեն չարգելափակվեն թուրքական ապրանքների ներկրումը ԵԱՏՄ տարածք, ապա գոնե պետք է սիմետրիկ մոտեցում դրսևորվի և պրոտեքցիոնիստական քաղաքանություն վարվի այդ ապրանքներին փոխարինող սեփական արտադրատեսակների մասով, ինչպես որ դա արել է Թուրքիան։ Թուրքիայի ներքին պրոտեկցիոնիզմն ու հարկա-մաքսային քաղաքականության պատճառով է, որ մեր շատ արտադրատեսակներ դառնում են անմրցունակ այդ երկրի ապրանքների հանդեպ և դուրս են մղվում անգամ մեր սեփական շուկաներից»: