«Այն, ինչի մասին հայն ու Հայաստանը պիտի գոռային ի լուր աշխարհի, գոռում են հայասեր օտարները». Իզաբելլա Աբգարյան

Երևանի ավագանու «Իմ քայլը» խմբակցության նախկին անդամ Իզաբելլա Աբգարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Այն, որ թուրքը համարձակվում ա այս նկարների տակ նման մեկնաբանություն ինձ գրել՝ մեզ մեղադրելով ագրեսիվ լինելու մեջ, մեղավոր ա ոչ թե ինքը, այլ դուք՝ պատերազմից հետո նրանց վայրագությունների մասին բառ անգամ չարտաբերած, տեղի ունեցած ռազմական հանցագործությունները մի տողով անգամ չդատապարտած, փոխարենը ինչ֊որ սահմանների բացում ու բարիդրացիական հարաբերություններ տենչացող կեղծ խաղաղասերներ:
Կեղծ, քանի որ իրական խաղաղությունը չի կարող իր հիմքում չունենալ արդարադատություն, չի կարող անպատիժ մնացած հանցանքների վրա կառուցվել: Իրական խաղաղությունը կարող է լինել միայն այն ժամանակ, երբ մեղավորները կընդունեն իրենց մեղքը և կկրեն իրենց պատիժը:
Հրեշությունները ավազով ծածկելը, արագ մոռացության տալը չի կարող խաղաղություն բերել: Ծածկածը հոտելու է ու պարբերաբար դուրս գա մակերես:
Այն, ինչի մասին հայն ու Հայաստանը պիտի գոռային ի լուր աշխարհի, գոռում են հայասեր օտարները՝ մատնանշելով տեղի ունեցած վայրագությունները և միջազգային իրավունքի սկզբունքների խախտումները:
Չի կարող մարդու իրավունքների պաշտպանության ջատագովը արդարադատության իրականացում չտենչալ հանցագործի հանդեպ: Լռելը, հանուն խաղաղության հանցանքները պարտակելը, հանցակից լինելուն հավասար է:
Բոլոր նրանք, ովքեր իրենց քարոզչությունը կառուցում են «մերը չէին հողերը, դրա համար այս ամենը եղավ» թեզի վրա, ընդամենը կրկնօրինակում են թշնամու քարոզչությունը՝ մոռացության տալով գլխավորը: Իսկ գլխավորը պատճառն է, թե ինչու էինք այդ շրջանները վերցրել, թե ով էր մեզ գոյամարտ հարկադրել թե՛ առաջին, թե՛ երկրորդ Արցախյան պատերազմների ժամանակ: Գլխավորը ժողովուրդների ինքնորոշման և սեփական անվտանգությունն ապահովելու միջազգային սկզբունքն է, որը նույնքան իրականացվելու իրավունք ունի, որքան տարածքային ամբողջականության սկզբունքը:
Չի կարող ուժեղ պետություն և ողնաշարով ժողովուրդ ունենալ տենչացողը իր երեսին թքածը անձրև համարել:
Եթե արդարությունը չի հաստատվում օրենքով, պետությունների կողմից, այն իրագործում են անհատներ և արժանապատիվ նվիրյալներ:
Ուստի, թե չարագործը, թե միջազգային հանրություն կոչվածը պիտի չկասկածեն, որ պատիժը միշտ գտնում է մեղավորին: Թե ինչ եղանակով դա տեղի կունենա, կախված է մոտ ապագայում տեղի ունեցող իրադարձություններից:
Կներեք, որ նման բաներից եմ գրում: Բարին բոլորիդ ընտանիքներին»: