«Բոլորն էլ առաջնորդվում են իրենց ռազմավարական շահերով». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը. «Մենք՝ այսպես ասած հասարակ մահկանացուներս, 44-օրյա պատերազմի իրական ռազմա-քաղաքական մասշտաբներին հասու էինք դառնում ժամանակի հետ, այսպես ասած, միշտ հետին թվով: Մինչդեռ, անկասկած է, որ համաշխարհային ուժային կենտրոնների համար չափազանց պարզ էր, թե ինչ է կատարվելու և ինչ է կատարվում:

Բայց չի եղել տեղի ունեցողի հանդեպ ոչ մի գործնական դիմադրություն: Սա չեմ ասում «անարդար աշխարհին» անիծելու համար: Բոլորն էլ առաջնորդվում են իրենց ռազմավարական և տակտիկական շահերով ու նկատառումներով: Իսկ ամբողջ հարցն այն է, որ Արցախի դեմ պատերազմում այդ բոլորը՝ գործնականում բոլոր ուժային կենտրոններն ուղղակի, թե անուղղակի հանգել էին շահերի համադրության մի այնպիսի աստիճանի, որը հնարավոր էր դարձրել տարիներ շարունակ օդում կախված և գետնին մոտեցող պատերազմը:

Եթե դրան չի խանգարել ոչ ոք, կնշանակի, որ ոչ ոք չի խանգարել Կովկասում Թուրքիայի և Իսրայելի հաստատմանը՝ Իրանի սահմանին, և Արցախի մնացյալ հատվածում էլ ռուսական հաստատմանը: Եվ այսօր, երբ խոսում ենք այն մասին, թե պետք է Արցախում ռուս խաղաղապահները փոխարինվեն, այսպես ասած, միջազգային խաղաղապահներով, նախ գուցե մի հատ հարց տանք՝ իսկ միջազգային խոշոր խաղացողներից ո՞վ է դա ուզում իրականում: Կրկնեմ, իրականում, գործնականում, այլ ոչ հայտարարությունների մակարդակով, թե բա «սկանդինավյան խաղաղապահներ»:

Ընդ որում՝ ուշադրություն է պետք դարձնել, ԱՄՆ նախագահի ընտրության թեկնածուներ Թրամփն ու Բայդենը պատերազմի հարցով ակտիվացան միայն այն ժամանակ, երբ նախընտրական պայքարը Քալիֆորնիայի՝ հայկական ամենահոծ բնակչություն ունեցող նահանգի «սահմանին», որը նաև ունի Ընտրիչների ամենամեծ քվոտան:

Սա Ռուսաստան կամ ԱՄՆ սիրելու, ատելու, համակրելու կամ չհամակրելու, երկրպագելու կամ հայհոյելու հարց չէ, սա ինքներս մեզ չխաբելու հարց է»: