«Կհիշեցնե՞ք ինձ մեկ հայ բանաստեղծի, ով մեր պատերազմի ժամանակ մի բան գրեց ու հրապարակեց»․ Հրանտ Տեր-Աբրահամյան

Հրապարակախոս Հրանտ Տեր-Աբրահամյանի գրառումը․ «Դուք կարող ես սիրել կամ չսիրել ուկրաինացիներին: Կարող են հավատալ կամ չհավատալ ռուսական հաղթանակին: Լինել՝ ում կողմից, որ ուզում եք: Համարել, որ Հայաստանի շահն է այս կամ այն կողմի հաղթանակն՝ այդ ամենն ընդունելի է, և յուրաքաչյուրի իրավունքն է:
Բայց դժվար է, այս ամենով հանդերձ դժվար է զուգահեռներ չտանել մեր փորձի հետ:
Ուկրաինական կանայք զորագրվում են պատերազմի:
Ուկրաինական տեռօբորոնայի (տարածքային պաշտպանություն, աշխարհազոր) մոբիլ փոքր խմբերը՝ մտնում են ռուսների թիկունք ու ոչնչացնում են տեխնիկան:
Ուկրաինական մետալ երաժիշտները կամավորագրված են պատերազմի։
Ուկրաինական պոետները բանաստեղծություններ են գրում՝ նվիրված իրենց ժողովորդի կռվին.....
Դուք կհիշացնե՞ք ինձ գեթ մեկ հայ բանաստեղծի, ով մեր պատերազմի ժամանակ մի բան գրեց ու հրապարակեց:
Մկան ծակը մտած, սպասում էին արդյունքի, որ հետո, ըստ այդ արդյունքի, կողմնորոշվեն:
Առաջին օրերի ժողովրդական հսկա ալիքը, պետությունը չկարողացավ ու չուզեց կազմակերպել, վերածել ժողովորդական պատերազմի: Հույսը դրեց «պրոֆեսիոնալների» վրա:
Իրական ամփոփումը տպավորություններիս ավելի ուշ կտամ ու ավելի համակարգված:
Բայց հիմա եմ տեսնում ու հասկանում, թե ինչպիսի սահմանափակումների տակ դրած հանրություն ենք եղել մենք:
Ու գիտե՞ք ինչ են գրում ուկրաինացի բանաստեղծները:
Բանաստեղծություն, օրինակ, որտեղ տողը մեջ՝ ուբեյ մոսկալյա, սպանիր մոսկվացուն կոչն է:
Պատկերացնո՞ւմ եք, Հայաստանում բանաստեղծ չէ, ուղղակի մի հրապարակային մարդ՝ «սպանի՛ր թուրքին» կոչերով մի բան հրապարակեր, հում-հում կուտեին նույնիսկ պատերազմի ժամանակ: Չի կարելի:
Տո ի՞նչ սպանիր թուրքին: Փառք Ազգին մեկն ասի, կամ Մահ թշնամիներին: Ա՛յ, ա՛յ, ա՛յ....: Վախենալու է: Միջազգային հանրությունը: Տեսաք հիմա միջազգային հանրությունը:
Ժողովորդական պատերազմը պոզով-պոչով չի լինում:
Իսկ իմ հայրենասեր, իր ազատության համար միշտ պայքարած, թվով գերազանցող ուժերի դեմ երբեք կռվել չվախեցող ժողովորդից իրա չուլ վերնախավերը՝ քաղաքական, մտավորական, ռազմական, դարձրեցին իրենց պես չուլ:
Հիմա էլ տակներն արած, վախվորած, հետևում են ուկրաինական կռվին»: