«Համակարգային կոռուպցիան նաև համակարգի հովանավորչությունն է յուրայիններին». Վաղարշ Աղաբեկյան

Իրավաբան-փորձագետ Վաղարշ Աղաբեկյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 81-րդ հոդվածը՝ որպես քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմք է սահմանում ոչ թե զղջալը, այլ ԳՈՐԾՈՒՆ զղջալը։ Հանցանք կատարած վախկոտ ու անբարոյական անձը (անզեն երեխային ծեծելը վախկոտություն ու անբարոյականություն է) ապացույցների ճնշման տակ բնականաբար կհայտարարի, որ ինքը զղջում է ու ներողություն կխնդրի՝ պատժից խուսափելու նպատակով։ Այն դեպքում երբ իրականում զղջում է ոչ թե կատարած արարքի համար, այլ իր արարքը տեսախցիկի ներքո կատարած լինելը։
Գործուն զղջալը ենթադրում է, որ անձը իրապես զղջում է իր արարքի համար, որը հաստատվում է գործով, այլ ոչ թե խոսքով։ Օրինակ՝ եթե դեպքից անմիջապես հետո հանցանք կատարած անձը տեղում ներողություն խնդրեր երեխայից, իր արարքից ամաչելով, ոստիկանի պատիվը հարգելով, հասկանալով, որ դրանով վնասում է ոստիկանության հեղինակությանը՝ ծառայությունից ազատվելու դիմում գրեր, այնուհետև ինքնախոստովանական ցուցմունք տար, ես դա կհասկանայի՝ որպես ԳՈՐԾՈՒՆ զղջալ։
Դեպքը տեղի է ունեցել ապրիլի 10-ին, իսկ հաղորդումը գրանցվել է մայիսի 10-ին, մի ամսվա ընթացքում հանցանք կատարած անձը որևէ գործողություն չի կատարել, իսկ երբ հաղորդում է ներկայացվել ու ենթադրաբար իմացել է տեսաձայնագրության մասին, նոր «զղջացել» է իր արարքի համար։
Հետաքրքիր է նաև նաև ՆԳՆ-ի պահվածքը։ Փաստացի մայիսի 10-ին ՆԳՆ-ն տեղյակ էր արդեն դեպքի մասին, բայց ծառայողական քննության անհրաժեշտություն չի տեսել։ Ավելին, նույնիսկ ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելուց հետո, էլի ծառայողական քննություն չի հարուցել։
Համակարգային կոռուպցիա, որ ասում են, էտ միայն կաշառք ստանալը չի ու դրանից տոկոս փոխանցելը վերադասին։ Համակարգային կոռուպցիան նաև համակարգի հովանավորչությունն է յուրայիններին։ Այս դեպքը, թքելու դեպքը ու նմանատիպ այլ դեպքերը, որոնց մեծ մասին երևի տեղյակ էլ չենք, վկայում են, որ հայտարարած համակարգային կոռուպցիայի բացակայությունը հերթական միֆն ա, ինչպես ժողովրդավարությունը, մարտունակ բանակը ու նման այլ բաները»։