«Այլևս թաքցնելու ոչինչ չկա, Ստեփանակերտը քաղաքական կոմայի մեջ է». Վահրամ Աթանեսյան

Քաղաքական վերլուծաբան Վահրամ Աթանեսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. «Ասացինք՝ ոչ մի թիզ հող չենք զիջի (բայց պետական տոները նշում էինք «Արցախը չենք թողնի թշնամուն/Թեկուզ մի հայ մնա կենդանի» երգի ներքո), ստացանք պատերազմ, ունեցանք չորս հազար զոհ և 11,5 հազար քառակուսի կիլոմետր տարածքի կորուստ, որից 3000-ը մնաց հայաբնակ: Իրականության հանդեպ կույր եղանք և հայտարարեցինք, որ Արցախը երբեք Ադրբեջանի կազմում չի լինելու: (Ուշադրություն դարձրեք սլոգանի բազմանշանակությանը, Արցախը կարող է լինել Հյուսիսային Կորեայի կազմում, բայց երբեք՝ Ադրբեջանի՞): Այսօր, այլևս թաքցնելու ոչինչ չկա, Ստեփանակերտը քաղաքական կոմայի մեջ է, մարդիկ՝ սովահար: Եվ երբ կողք-կողքի ես դնում «արյամբ գրավածը թղթով չեն զիջում» (այսինքն՝ պետք է միայն արյա՞մբ զիջել) և «Արցախը երբեք չի լինելու Ադրբեջանի կազմում» սլոգանները, ապա այսօրվա իրավիճակը միայն մեկ բացատրության է տրվում. «Եթե ես չեմ կարող խնդիրը լուծել այնպես, ինչպես ուզում եմ, ապա թող ոչ խնդիր լինի, ոչ՝ այն հարուցող բնակչություն»: Հայոց պատմությունը բազմաթիվ նման նախադեպեր գիտի, թող մեկն էլ ավելանա: Հո պահանջատիրության և պատմական արդարության վերականգման բիզնես-պրոյեկտը չե՞նք փակելու: Ձեռքի հետ էլ մեռած հայ գրականությունը կկենդանանա և կգրվի «Ողբ Արցախի» մի բան՝ հար և նման մյուս ապուշություններին: Հաշտվո՞ւմ ենք այս հեռանկարի հետ»: