ՌԴ-ն խոստովանել է` խիստ կախվածություն ունեն ռազմավարական մետաղների ներմուծումից

Չնայած Ռուսաստանն ունի գրեթե բոլոր հայտնի օգտակար հանածոների պաշարները, երկիրը կախված է կարևոր հումքի ներմուծումից: Այս մասին նշվում է մինչև 2050 թվականը Ռուսաստանի Դաշնության հանքային պաշարների բազայի զարգացման ռազմավարության մեջ, որը հաստատվել է կառավարության կողմից։

Փաստաթղթի համաձայն՝ այս պահին արտերկրից գնումների շնորհիվ «էապես» բավարարվում են 16 տեսակի օգտակար հանածոների կարիքները, որոնք դասակարգվում են՝ որպես ռազմավարական։

Դրանց թվում է ուրանը, որն օգտագործվում է ատոմակայանների համար վառելիք արտադրելու համար, այնինչ դրա պաշարներով Ռուսաստանը համաշխարհային առաջատարների եռյակում է։

Ներկրվում են նաև ռազմավարական նշանակության մետաղները՝ տիտանը, քրոմը, լիթիումը և մանգանը, խոստովանում են փաստաթղթի հեղինակները։ Առաջինն օգտագործվում է հիմնականում քաղաքացիական և ռազմական նշանակության ինքնաթիռաշինության մեջ. քրոմի բարձր պարունակությամբ պողպատները, ի թիվս այլ բաների, օգտագործվում են սուզանավերի կորպուսների և տիեզերական շարժիչների պատրաստման համար։ Լիթիումն օգտագործվում է միջուկային էներգիայի մեջ, օգտագործվում է ալյումինի ձուլման, հրթիռային վառելիքի ստեղծման մեջ, ինչպես նաև անհրաժեշտ է էներգիայի պահպանման տեխնոլոգիաների համատարած ներդրման համար։ Մանգանն անհրաժեշտ է չժանգոտվող և այլ հատուկ տեսակի պողպատի հալման համար։

Բացի այդ, Ռուսաստանը ներմուծում է մոլիբդեն, վոլֆրամ, բերիլիում, ցիրկոնիում, նիոբիում, տանտալ, ռենիում, ինչպես նաև հազվագյուտ հողային մետաղներ։ Ձուլարաններում օգտագործվող յոդի, գրաֆիտի և բենտոնիտային կավերի կարիքները սեփական արտադրությամբ չեն բավարարվում։ Արտերկրից ներկրվում են ֆտորպար, կաոլին և մուսկովիտ։

Հաշվեքննիչ պալատի տվյալներով՝ մինչև պատերազմի սկիզբը որոշակի օգտակար հանածոների ներմուծումից կախվածությունը գրեթե ամբողջական էր։ Օտարերկրյա գնումները ծածկում էին տիտանի, քրոմի, մանգանի, լիթիումի, յոդի տնտեսության կարիքների 100%-ը և ցիրկոնիումի պահանջարկի գրեթե 90%-ը։

«Ռուսաստանի Դաշնությունը սակավ օգտակար հանածոների գրեթե բոլոր տեսակների զգալի պաշարներ է հայտնաբերել»,- գրում է կառավարությունը։ Սակայն, բացի բարդ պայմաններից և հեռավոր աշխարհագրությունից, դրանց զարգացմանը խոչընդոտում է արտադրական հզորությունների և սեփական տեխնոլոգիաների բացակայությունը, խոստովանում են ռազմավարության հեղինակները։ Այս պահին, ըստ փաստաթղթի, Ռուսաստանը 90%-ով կախված է արտասահմանյան հորատման սարքավորումներից և հանքարդյունաբերության վերլուծական ծրագրերից, 50%-ով՝ ներմուծվող հանքարդյունաբերական մեքենաներից: