«Դավիթ Բաբայանն իր վերջին նամակում ինձ գրել էր, որ ինքը պարտավոր է գնալ թշնամու մոտ». Նաիրի Հոխիկյան

Լրագրող, հանրային գործիչ Նաիրի Հոխիկյանը գրում է. «Երեկ դիտում էի Մուրացանի «Ռուզան» դրամայի ներկայացումը՝ Ստեփանակերտի մայր թատրոնի բեմադրությամբ։ Հրաշալի կերպով էին ցույց տվել 700 տարի առաջվա Արցախի իրականությունը, թշնամու նպատակները, ներքին դավաճանությունը և ամենակարևորը՝ հայ նվիրյալների անձնազոհությունը հանուն հայրենիքի։
Բեմադրության ամբողջ ընթացքում աչքիս առաջ 2023-ի ողբերգությունն էր։
Ինչպես հայ իշխանուհի Ռուզանը միջնադարում իր անձը զոհեց հանուն հազարավոր անմեղ հայերի փրկության, նույնկերպ էլ 2023-ին Արցախի ռազմական ու քաղաքական առաջնորդներն ինքնակամ հանձնվեցին թշնամուն՝ հանուն 120.000 հայերի փրկության։
Իմ ընկեր Դավիթ Բաբայանն իր վերջին նամակում ինձ գրել էր, որ ինքը պարտավոր է գնալ թշնամու մոտ, որ Արցախի հայերը կարողանան փրկվել ու գալ Հայաստան։
Փոխվել են միայն ժամանակները, բայց չեն փոխվել ոչ թշնամիները, ոչ մարդկային դավաճանությունը, ոչ էլ ազգային նվիրումը»: