«Բայց արի ու տես, որ ռեպորտաժի վերջին դրվագում ամեն ինչ հարամ եղավ ինչպես միշտ». Վահրամ Թոքմաջյան

Պատմաբան Վահրամ Թոքմաջյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Հ1-ով ռեպորտաժ էի նայում, որտեղ ներկայացվում էին զինվորների ճաշի կազմակերպման նոր պիլոտային ծրագիրը: Տեսքից ախորժելի ուտեստներ, խնամված ճաշարան, լավ ճաշացանկ, կոկիկ խոհարարներ: Ամեն ինչ հրաշալի էր, գոնե առաջին հայացքից: Եթե բոլոր զորամասերում նման կերպ կազմակերպվի, կլուծվեն բազմաթիվ խնդիրներ: Բայց արի ու տես, որ ռեպորտաժի վերջին դրվագում ամեն ինչ հարամ եղավ ինչպես միշտ: Տեսարանում հայտնվեց հոգևորականը ու սկսվեց աղոթքը: Իսկ լրագրողը խրոխտ ձայնով տեղեկացնում էր, որ ճաշը պարտադիր տերունական աղոթքով են սկսում: Ինչի՞ էլի ախր: Հեչ չեք լսե՞լ Սահմանդրության, խղճի ու դավանանքի ազատության մասին: Ո՞վ է թույլ տալիս պետությունից անջատ հաստատությանը հաստատվել պետական կարևորագույն համակարգերում»: