Երկուշաբթի, 23 փետրվարի, 2026 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +5 °C

«1991-ի այս օրն ԱՄՆ Սենատն ընդունեց թերևս ամենահայանպաստ բանաձևը». Սուրեն Սարգսյան

«1991-ի այս օրն ԱՄՆ Սենատն ընդունեց թերևս ամենահայանպաստ բանաձևը». Սուրեն Սարգսյան
281
Կիրակի, 17 մայիսի, 2020 թ., 17:25

Միջազգայնագետ Սուրեն Սարգսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «1991-ի այս օրն ԱՄՆ Սենատն ընդունեց թերևս ամենահայանպաստ բանաձևը

«S.Res.128» բանաձևը դատապարտում է բռնությունը Հայաստանում, իսկ բանաձևի տեքստում, մասնավորապես, ասվում է․ «Մինչդեռ Խորհրդային Միության և Ադրբեջանի Հանրապետության կառավարությունները կտրուկ ակտիվացրել են իրենց հարձակումները հայ քաղաքացիական բնակչության դեմ՝ Լեռնային Ղարաբաղում, Ադրբեջանում, ինչպես նաև հենց Հայաստանում:

Մինչդեռ Խորհրդային Միության կառավարությունը մերժել է Հայաստանի խնդրանքը գումարել Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Գերագույն Խորհրդի հատուկ նիստ՝ Լեռնային Ղարաբաղի ճգնաժամը լուծելու համար:

Մինչդեռ սովետական և ադրբեջանական զինված ուժերը ոչնչացրել են հայկական գյուղերը և հայաթափել են հայկական տարածքները Լեռնային Ղարաբաղի և նրա շրջակայքում՝ միջազգային իրավունքի խախտմամբ:

Մինչդեռ զինված խմբավորումներն սպառնում են Հայաստանի, Լեռնային Ղարաբաղի և Ադրբեջանի կայունությանն ու խաղաղությունը,

Սենատը՝
(1) դատապարտում է հարձակումներն անմեղ երեխաների, կանանց և տղամարդկանց վրա Լեռնային Ղարաբաղի, Հայաստանի և դրանց շրջակա հայկական տարածքներում և համայնքներում.

(2) դատապարտում է ուժի կիրառումը, ներառյալ քաղաքացիական տարածքների հրետակոծումը Հայաստանի արևելյան և հարավային սահմաններում.

(3) կոչ է անում վերջ տալ շրջափակումներին և ուժի այլ կիրառություններին և ահաբեկմանը՝ ուղղված Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի դեմ և կոչ է անում դուրս բերել ահաբեկման նպատակով վերջերս տեղակայված խորհրդային ուժերը.

(4) կոչ է անում երկխոսություն սկսել ներգրավված բոլոր կողմերի միջև՝ որպես միակ ընդունելի հակամարտության տևական լուծման հասնելու ուղի.

(5) վերահաստատում է Միացյալ Նահանգների հանձնառությունը՝ հաջողության հասնելու հարցում ժողովրդավարություն և ինքնորոշում Խորհրդային Միությունում և դրա բազմազանությունը հանրապետություններ՝ արտահայտելով իր խորը մտահոգությունը սովետական ցանկացած գործողությունների վերաբերյալ, որոնք ահաբեկում կամ այլ լծակներ են կիրառում այն հանրապետությունների և շրջանների դեմ, որոնք որոշել են կյանքի կոչել իրենց քաղաքական նպատակները»: