«Անկախ Բելառուսի հռչակումը՝ կարմիր-սպիտակ ազգային դրոշի ներքո. 1918թ.». Ռուբեն Շուխյան

Պատմաբան Ռուբեն Շուխյանը սոցկայքի իր էջում գրել է. «Արխիվային լուսանկար. անկախ Բելառուսի հռչակումը՝ կարմիր-սպիտակ ազգային դրոշի ներքո, Մինսկ, 1918, մարտ:

Որքան էլ որ անսպասելի հնչի՝ մի կողմից Լուկաշենկոն, իր 26-ամյա ռուսամետ բռնապետությամբ, մյուս կողմից էլ Պուտինը՝ Բելառուսն անեքսիայի ենթարկելու իր կոշտ մեծապետական քայլերով՝ անխուսափելի կերպով բելառուսների մոտ ազգային-ազատագրական պայքարի իսկական զարթոնք են հրահրելու: Ազգային պետություն հնարավոր է կառուցել միայն ապագաղութացված գործընթաց սկսելու դեպքում՝ ահա այն գլխավոր գաղափարը, որը թերևս ի վերջո հասկանալու են բելառուսները:

Ընդհանրապես, Սովետական Ռուսաստանի, հետո նաև ԽՍՀՄ-ի պատմությունն ամբողջությամբ խեղաթյուրված է: Իրականությունն այն է, որ 1918-ի մարտին հռչակվել է Բելառուսի անկախ դեմոկրատական հանրապետությունը, սակայն նույն թվականի դեկտեմբերին բոլշևիկյան Ռուսաստանը ռազմակալեց Բելառուսը: Լեհաստանի ազգային հերոս մարշալ Պիլսուդսկին երկու անգամ՝ 1919-ին և 1920-ին ազատագրեց Մինսկը և նրա հարակից մարզերը բոլշևիկյան օկուպացումից: Նա ամեն գնով փորձում էր վերականգնել և ամրապնդել 1918-ին հռչակված անկախ Բելառուսը, որը պետք է բուֆեր հանդիսանար Լեհաստանի և Ռուսաստանի միջև: Սակայն 1921-ի մարտի 18-ին Պիլսուդսկին ռուս բոլշևիկների հետ ստորագրեց Ռիգայի պայմանագիրը, որով Մինսկն ու նրա հարակից մարզերն անցնում էր Ռուսաստանին:

Լեհերի համար այդ պայմանագիրը շատ շահեկան էր՝ բացի Լեհաստանի տարածքների ընդլայնումից, Ռուսաստանն ընդունեց և պարտավորվեց 1772-ից սկսած՝ ցարական Ռուսաստանի կողմից Լեհաստանի օկուպացիայից ի վեր վերադարձնել բոլոր ցարիզմի ժամանակ թալանված մշակութային ու գիտական արժեքները, ինչպես նաև խոշոր ռեպարացիաներ վճարել»: