««Եռաբլուրի» մեծացմամբ կնիքվել է մեր ապրելու իրավունքն այս արևի տակ». Գեղամ Օհանյան

Արշավական Գեղամ Օհանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Գիտե՞ք, «Եռաբլուրի» պանթեոնը մի յուրահատկություն ունի. անկախ նրանից, պետությունը հաղթում է, թե պարտվում, ինքը միշտ հաղթողի դերում է, որովհետև ինքը հաղթողների հավաքական կերպարն է, ինքը պարտվել չգիտի։
Եվ այսօր, չնայած անասելի ցավին, որ մենք ունենք ամենքս մեր սրտի չափով, «Եռաբլուրը» մեծացել է։ Եվ «Եռաբլուրի» մեծացմամբ կնիքվել է մեր ապրելու իրավունքն այս արևի տակ։ «Եռաբլուրն» է ապացույցը այն բանի, որ մենք կարող ենք կռիվ տալ ու ինքներս մեզ պաշտպանել, ի լուր աշխարհի։
Եվ երիցս ստոր են այն մտքերը, որոնք պղծում են մեր տղաների թափած արյան իմաստը։ Ոչինչ անիմաստ չի եղել ու «Եռաբլուրում» հանգչող այս տղերքը արժանի չեն անիմաստության սյունին գամվելու, հանուն նրանց, ովքեր ուզում են արդարացնել իրենց անգործությունը կամ սխալները, ովքեր ուզում են մի փոքր խելացի երևալ ու գտնել մեղավորների։
Հազար ներողություն անկեղծության համար, բայց իմ խորին համոզմամբ մեղավորը մի քանի փողկապավորներ չեն միայն, մեղավոր ենք գրեթե բոլորս, անգամ նրա համար, որ այդ մի քանի փողկապավորներն ամենաթողության իրավունք են ունեցել այս 30 տարիների ընթացքում։ Եվ այս պատերազմը մեզ ապտակեց մի այնպիսի ցավոտ ապտակով, որ մենք վերջապես ուշքի գանք։ Ուշքի գանք ու գիտակցենք, որ այն հարկերը, որ մուծում ենք պետությանը, այն օրենքները, որոնցով առաջնորդվում ենք և անգամ նաև էն կամավորությունը, որ անում ենք, շատ քիչ է մեր հայրենիքը շենացնելու համար, մենք պիտի անենք ավելին։
Հա՛, մենք պիտի մեզ մի քիչ նեղություն տանք ու ժամանակ հատկացնենք մեր հայրենիքը մեր ձեռքերով շենացնելու համար։ Մենք պիտի արժանի լինենք «Եռաբլուրում» գտնվող տղաներին ու միշտ հաշվի նստենք նրանց կարծիքի հետ։
Այս էր այս ծանր ու ցավեցնող տարվա պատգամը մեզ․․․:
Իսկ այս բլուրը սգալու տեղ չէ, այն մեր պայքարի խորանն է։ Երբ մենք երես ենք թեքում այդ խորանից, բնությունը մեզ ապտակում է․․․:
Փառք ձեզ տղերք, մեր անուշ եղբայրներ, դուք եք հայրենիքը և ձեր սխրանքով այն կրկին սրբացավ․․․»: