«Այդ մարդուն հաջողվել է իր շուրջը համախմբել հայ ազգի ամբողջ գարշահոտ աղբը». Նարեկ Սարգսյան

Ջութակահար, ՀԱԿ անդամ Նարեկ Սարգսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Թուրքիայի դրոշը վառելու մասին ստատուսիցս հետո բազմաթիվ ֆբ հաշիվներից ստացել եմ հայհոյական և սպառնալից նամակներ: Այդ պրոֆիլների զգալի մասը կեղծ հաշիվներ են: Ընդ որում թե՛ կեղծ, թե՛ իրական հաշիվների մեծ մասը (որոնք նայել եմ) Ռոբերտ Քոչարյանի աջակից պրոֆիլներ են: Զարմանալիորեն այդ մարդուն հաջողվել է իր շուրջը համախմբել հայ ազգի ամբողջ գարշահոտ աղբը: Երևի դրա համար էլ է տաղանդ պետք:
Ինչ վերաբերում է Թուրքիայի դրոշը այրելուն, ապա, որևէ երկրի դրոշը այրելով «վերժ լուծելը» քաքլանություն է: Թուրքիայի կամ որևէ այլ երկրի դրոշ այրողները քաքլաններ են: Դրոշը այրողներին պաշպանողները քաքլանների պաշտպաններն են, իսկ դրոշը այրելը ճիշտ համարող մարդիկ՝ քաքլանության ջատագովներ՝ այսինքն պոտենցյալ քաքլաններ: Բացառություններ չկան, խոսքը վերաբերում է բոլորին: Դուք բոլորդ քաքլան եք, թե կարծում եք, թե դրոշ այրելով որևէ խնդիր եք լուծում: Ինչպես արդեն ասել եմ, միակ խնդիրը, որ լուծում եք, այն է, որ ապացուցում եք, թե ինչ աստիճանի քաքլան եք դուք:
Ի դեպ նույնը վերաբերում է նաև Թուրքիայում Հայաստանի դրոշը այրողներին: Ամեն ազգում կան քաքլաններ: Թուրքիայում Հայաստանի դրոշը այրող թուրքերը Թուրքիայի քաքլաններն են, Թուրքիայի դրոշը այրողները՝ Հայաստանի քաքլանները: Դուք իրար արժեք: Կուզեի, որ հանդիպեիք իրար, իրար հետ շփվեիք, հաստատ իրար կհավանեք, որովհետև ձեզ միավորում է նույն «արժեքը»՝ քաքլանությունը:
Ուղղակի հարցն այն է, Թուրքիան ինձ չի հետաքրքրում, ինձ հետաքրքրում է Հայաստանը, հետևաբար իմ խնդիրը Հայաստանի քաքլաններին դեմ պայքարն է: Եթե ես իշխանություն լինեի, որևէ երկրի դրոշ այրողներին կձերբակալեի ու ոմանց երկար ժամանակով կկոխեի ծակը: Որպեսզի բոլորի գլուխը մտնի, որ Թուրքիայի դրոշ այրելով Հայաստան չեն կառուցում: Հայաստանը կառուցում են գրագետ քաղաքականությամբ, Հայաստանում ապրելով, բաց սահմաններով, հարևանների հետ առևտուր անելով, երեխաներ ունենալով և ստեղծագործական աշխատանքով: Ամենակարևորը՝ Հայաստանում ապրելով:
Եթե մի կողմ դնենք «հայուգենական» շիզոֆրենիան և նորմալ քաղաքականություն վարենք, հաշտվենք բոլոր հարևանների հետ (անենք մեզնից կախված առավելագույնը), դեպքում հաշված տարիների ընթացքում այնպիսի պետություն կկառուցենք, որ թե՛ թուրքերը, թե՛ ադրբեջանցիները, թե՛ վրացիները, թե՛ բոլորը մեզ հետ հաշվի կնստեն: Այդ դեպքում կդառնանք նորմալ, ժամանակակից պետություն:
Իսկ դրոշ այրող քաքլանները այդպիսի հասարակության մեջ կլինեն առավելագույնը հարբեցող թափառականի կարգավիճակում, այսինքն խղճահարություն կառաջացնեն և ոչ ոք չի ուզի նմանվել նրանց»: