Ուրբաթ, 22 սեպտեմբերի, 2023 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +15 °C

«Արդյո՞ք Հայաստանը բանակցություններ է վարում Թուրքիայի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման շուրջ». Աբովյան

«Արդյո՞ք Հայաստանը բանակցություններ է վարում Թուրքիայի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման շուրջ». Աբովյան
286
Շաբաթ, 28 օգոստոսի, 2021 թ., 02:06

ԲՀԿ-ական նախկին պատգամավոր Արման Աբովյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. «Ես չեմ դադարում զարմանալ, թե ինչպիսի մոլագար համառությամբ են այսօրվա իշխանությունները տանում Հայաստանը դեպի թուրքական կլանում և կործանում:
Այսօր կառավարության նիստում Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարություն արեց, որ Թուրքիայից «դրական» ազդակներ կան, և, թե բա, Հայաստանը նույնպես «դրական» կպատասխանի:
Ես շատ ուշադիր հետևում եմ թուրքական տեղեկատվական տարածքին՝ կապված թուրք պաշտոնյաների հայտարարությունների հետ և անկեղծորեն հրաժարվում եմ հասկանալ, թե ինչ ի նկատի ունեն, երբ խոսում են Հայաստանի նկատմամբ թուրքական դրական ազդակների մասին:
Ի՞նչն է Փաշինյանը համարում թուրքերի կողմից դրական ազդակներ:
Գուցե այն փաստը, որ Թուրքիան երկու օրը մեկ հայտարարում է Ադրբեջանին Հայաստանի հետ դիմակայության մեջ իր ռազմական աջակցությանը մասի՞ն:
Իսկ գուցե թուրքական հյուպատոսության բացո՞ւմը օկուպացված հայկական Շուշի քաղաքում:
Իսկ գուցե դրական ազդակ է համարում Թուրքիայի պաշտպանության նախարար Հուլուսի Աքարի հայտարարությո՞ւնը, թե Թուրքիան և Ադրբեջանը ռազմական համագործակցություն են զարգացնում՝ առանձին մատնանշելով Հայաստանին որպես հիմնական թշնամի:
Իսկ գուցե թուրքական իշխանությունների կողմից իսլամական գրոհայինների տեղափոխո՞ւմը Արցախի օկուպացված շրջաններ:
Թե՞ Հայաստանի ներկայիս կառավարության համար դրական ազդանշան է հանդիսանում այն, որ Թուրքիան ավելացնում է բյուջեի ծախսերը՝ Հայոց ցեղասպանության ժխտումը խթանելու համար:
Իսկ գուցե այն, որ հենց Թուրքիա՞ն է կանգնած իր ադրբեջանցի ծառաների բոլոր սադրանքների հետևում:
Որո՞նք են ազդանշանները:
Իսկ գուցե Հայաստանի իշխանությունները խոսում են ինչ-որ ա՞յլ Թուրքիայի մասին:
Ինչպես ավելի վաղ ասացի, Հայաստանի գոյության համար հիմնական վտանգը նրանում է, որ ներկայիս իշխանությունները վարում են բացարձակ անգրագետ, անհեթեթ և հակահայկական քաղաքականություն, ինչը մեզ տանում է դեպի անդունդը:
Եվ ի դեպ, ես 165 անգամ կկրկնեմ մի հարց, որը պաշտոնապես ուղղել էի Հայաստանի կառավարությանը՝ պատգամավոր եղած ժամանակ, բայց այդպես էլ պատասխան չստացա:
Արդյո՞ք Հայաստանը բանակցություններ է վարում Թուրքիայի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման շուրջ:
Ի՞նչ նախապայմաններ է Թուրքիան առաջ քաշել Հայաստանի առաջ:
Պատրա՞ստ են արդյոք Հայաստանի իշխանությունները միանալ թուրք և հայ պատմաբանների կեղծ հանձնաժողովին՝ իբր «1915 թվականի իրադարձությունները» ուսումնասիրելու համար, ինչը թուրքերի համար առանցքային գործիք է Հայոց ցեղասպանության ժխտման համար:
Սպասում եմ պատասխանների»:

Աղբյուրը`   Արման Աբովյան