«Հայկական Ծիրանը մի շարք հին լեզուներում». Խաժակ Սիրեկանյան

Պատմական նյութերի ուսումնասիրող Խաժակ Սիրեկանյանը ֆեյսբուքյան իր գրել է. «Երբ խոսում է անցյալը...
Հայկական Ծիրանը մի շարք հին լեզուներում
Ծիրանը մի շարք հին լեզուներում կոչվել է Հայաստանի անունով՝ որպես հայկական կամ հայաստանյան պտուղ: Այսպես. հին հռոմեացիները իրենց լեզվով (լատիներեն) ծիրանն անվանել են armeniacum (հայկական), բուսաբանության մեջ ծիրանի այժմ ընդունված լատիներեն անվանումն է Prunus armeniaca (հայկական սալոր), իտալերեն ծիրանի անուններից է armellino, արաբերեն ծիրանը կոչել են տուֆֆահ ալ-արմանի (հայկական խնձոր): Միջագետքում արաբներին նախորդել են արամեացիները, որոնք ծիրանը կոչել են hazzura armenaja, դարձյալ՝ հայկական խնձոր: Արամեացիներին Միջագետքում նախորդել են աքքադացիները, որոնք այս երկրի բնակիչներ են եղել հնագույն ժամանակներից (նրանց լեզվով արձանագրությունները գալիս են մ.թ.ա. III հազարամյակից) մինչև մ.թ.ա. IV դարը: Եվ ահա աքքադերեն ծիրանը կոչել են armanu, եղել է նաև armanis աքքադական բառը, որը նշանակել է ծիրանանման:
Ուրեմն, եթե աքքադացիները, այսինքն ասորեստանցիները և բաբելացիները ծիրանին իրենց լեզվով armanu են ասել, որ նշանակել է հայաստանյան, ապա Armani-ն էլ (կամ Armanum-ը) նշանակել է Հայաստան, Արմենիա»: