«Պուտինին ինչքան էլ փչեն՝ Ստալին չի դառնա»․ Արման Յարալյան

Ռեժիսոր, մուլտիպլիկատոր Արման Յարալյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Պուտինին ճանաչող տենց մարդ չմնաց, որ չնկարագրի նրա վախկոտ ու սողացող տեսակը, նա իր ջահել վախտերը երազում էր, որ ՌԴ-ն մտնի ՆԱՏՕ, բիզնես անեն ու փող սարքեն, փող, որի պակասը սաղ կյանք զգացել ա, որովհետև դա միակ հույսն էր, որ իրան մարդատեղ կդնեին ոչ միայն սողալու ու ծառայելու որակների համար, բայց էդ որակներն ու մեդիան օգտագործելով՝ էդ անհաջողից հանրային գիտակցության մեջ հնարավոր եղավ ստանալ մոնստր, որն իբրև իշխանության տենչից պատրաստ է աշխարհը վերացնել։
Ռուսաստանի դերը համաշխարհային ուժային և տնտեսական բալանսում սխալ ա ընկալվում, դրա համար էլ սպասումները, վախերն այլ են։
Ո՛չ ուկրաինացիները, ո՛չ մենք, ո՛չ սիրիացիները, ո՛չ քրդերը, ո՛չ մեկ չի ընտրել հարաբերությունների պալիգոն լինել, այլ հարց ա, թե նման երկրներին ոնց են նայում խոշոր խաղացողները։
Մեդիան կստեղծի սիրելի զոհի և զարհուրելի մոնստրի կերպարներ ու մինչ մարդիկ ատում և ապրումակցում են միմյանց՝ հին աշխարհակարգի ապամոնտաժումը սահուն գնում ա իր հստակ գրաֆիկով, ինչ են սարքում՝ գիտեն միայն դրա ճարտարապետները, մի տեսակետ էլ կա, որ եթե սենց կտոր-կտոր կոտորածիկներով չանեն աշխարհակարգի փոփոխությունը, ապա ստիպված պետք ա նոր համաշխարհային լինի, իսկ, թե ինչո՞ւ ա առաջացել աշխարհակարգ փոխելու անհրաժեշտություն՝ սա խոր ուսումնասիրության թեմա ա, որպեսզի նաև գոնե մոտավոր հասկանանք՝ ուր ա գնում։
21-րդ դարում ոչ մի երկիր ինքնագլուխ պատերազմ չի սկսում, որովհետև հիմա պատերազմ կարող ես սկսել, բայց ինչպես ավարտելն ու դրանից ոնց դուրս գալն էլ դու չես որոշում, աշխարհը շատ ա նեղացել։
Պարզապես հեշտ ա պատրաստի հրեշին ատել, սիմպատիչնի զոհին համակրել ու համարել, որ պրոցեսը լիարժեք հասկանալի ա։
Պուտինին ինչքան էլ փչեն՝ Ստալին չի դառնա, նա չունի էդ որակները, նա երբեք էլ այլ մարդ չի եղել, քան վախկոտ, սողացող ենթակա, այ թե ինչի ա ընտրությունն իրա վրա կանգ առել՝ անհասկանալի ա»։