«Հասարակական-քաղաքական կյանքը և մամուլն ապրում են «ըսի-ըսավ»-ներով». Նարինե Մկրտչյան

Մամուլի ազգային ակումբի նախագահ Նարինե Մկրտչյանի գրառումը․ «Ֆրանսիայի նախագահի ընտրությունների Exit pool արդյունքերով Էմանուել Մակրոնը և Մարին Լը Պենն անցնում են 2-րդ փուլ: Երկրորդ փուլ չանցած կուսակցությունների ղեկավարներից մի քանիսն արդեն իսկ հայտարարում են 2-րդ փուլում Մակրոնին սատարելու մասին՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ թեպետ չեն ընդունում Մակրոնի քաղաքական ուղեգիծը, սակայն պաշտպանում են երկիրը ուլտրաաջերից:
Հետևում եմ Ֆրանսիայի ընտրություններին. քաղաքական միտք, գաղափարներ և ծրագրերն են մրցակցում, և ոչ միայն անհատները: Ավելի ճիշտ՝ մրցակցում են գաղափարներ և ծրագրեր կրող անհատները, և հանրությունն ընտրությունն այդ ծրագրերի միջև է կատարում:
Պետք է խոսոտովանեմ, որ Ֆրանսիայի ընտրություններն ինձ ավելի են հետաքրքրում, քան Հայաստանի ընտրությունները վերջին քսան տարիների ընթացքում: Հայաստանում վաղուց՝ ընտրություններից առաջ էլ, դրանց ընթացքում էր և հետո էլ բոլորը՝ թեկնածուներն ու կուսակցությունները, ընտրողներն ու ընտրվողները, բոլորը մոռանում են քաղաքականության և գաղափարների մասին:
Ահա թե ինչու է մեր երկիրը հայտնվել քաղաքական կոլապսի մեջ. քաղաքական միտքը մեռած է, պետական քաղաքականությունը՝ հուսահատեցնող, քաղաքական պայքար իրականում չկա, չկան ծրագրերի բախում կամ համադրում: Ահա թե ինչու Հայաստանի բարդ ներքաղաքական և աշխարհաքաղաքական իրավիճակներում ելք որոնելը դժվար է լինում, քանի որ ընտրությունների ժամանակ ոչ ոք չի հիշում քաղաքական ծրագրերի մասին:
Հայաստանը հազիվ թե կարողանա առաջ ընթանալ հասարակական-քաղաքական մտքի այս ավերածության պայմաններում: Հանրային հեռուստատեսությունը, որ պետք է քաղաքական միտքը ասպարեզ բերեր, մնացել է խորհրդային քարոզչության մակարդակին: Տպագիր մամուլը, որ քաղաքական վերլուծություններով պետք է տարբերվեր սոցիալական մամուլից, իսպառ հրաժարվել է վերլուծություններից: Հասարակական-քաղաքական կյանքը և մամուլն ապրում են «ըսի-ըսավ»-ներով:
Հայաստանում ցանկացած իշխանություն և յուրաքանչյուր ընդդիմություն ամենավտանագավորը համարում է ազատ միտք կրողներին, մինչդեռ քաղաքականությունն աճում է ազատ մարդկանցից և ազատ մտքերից:
Այսպես հեռու չենք գնա: Այսպես անգամ տեղում կանգնած չենք մնա: Հայաստանում քաղաքական կյանքի փոփոխություններ են անհրաժեշտ. դիմադրությունը մեծ է լինելու, սակայն այդ փոփոխությունները ոչ միայն անհրաժեշտ են, այլև՝ անխուսափելի: Մենք չենք կարող հուղարկավորել քաղաքական կյանքը, միտքը, պայքարը, երբ Հայաստանն ու աշխարհը կանգնած են բարդ խնդիրների և պատասխանների փնտրտուքին դեմ հանդիման»: