«Դրոշ այրելը պետություն չունեցող ազգերի ու ժողովուրդների հուսահատ վարքագիծ է»․ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը. «Միշտ եղել եմ այն կարծիքին, ու արտահայտել եմ այդ կարծիքս տարիներ առաջ էլ, նաև հրապարակված հոդվածների տեսքով, որ իբրև բողոք դրոշ այրելը՝ պետություն չունեցող, կամ պետության ինստիտուցիոնալ գիտակցում և մշակույթ չունեցող ազգերի ու ժողովուրդների վարքագիծ է, ու նաև ինչ-որ իմաստով՝ իր խորքում հուսահատ վարքագիծ:
Միաժամանակ, իհարկե, այն մանիպուլյատիվ գործիք է քաղաքական էլիտաների համար՝ այսպես ասած հասարակական վարքագծի չափանիշներ սահմանելու և դրանց միջոցով քաղաքական նպատակներ սպասարկելու համար: Օրինակ՝ ախ դու օրական մի քանի անգամ չե՞ս կրկնում, որ թուրքը թշնամի է՝ ուրեմն դու...: Կամ՝ ա՛խ քեզ չի՞ ոգևորում դրոշի այրումը, ուրեմն դու...: Ավելի քան քառորդ դար գործնականում այդ մակարդակի մտածողությունն է գերիշխել պետական կառավարման համակարգում, ինչի հետևանքը այդ կառավարման «արդյունքն» է պետության, և առանց չակերտների արդյունքը կառավարիչների համար:
Այդօրինակ ակցիաները չեն թուլացնում որևէ թշնամու կամ հակառակորդի, և որևէ կերպ չեն ուժեղացնում այրող կողմին: Այլ մի բան էլ ի ցույց են դնում որոշակի թուլություններ, բարդույթներ, և նաև խթանում նորերը: Միաժամանակ, դրանք որևէ կերպ չեն օգնում թշնամուն խորությամբ ճանաչելու հարցում, փոխարենը որևէ թշնամու համար ճանաչելի են դարձնում քեզ:
Այդպես, չգիտեմ ով, կամ ովքեր, բայց հենց մեզ են դարձնում մեր թշնամի, որովհետև օժտելով շեփորային հայրենասիրության անսահման ծավալներով, զրկում են ենթագիտակցությունն ու գիտակցությունը պետականապաշտության բավարար ծավալից:
Այն, ինչ պետք է բոլոր նրանց, ում պետք չէ հայկական խորապես մրցունակ պետականություն»: