«Մեր առավելագույնը կլիներ Թարթառի ու Գյուլիստանի ազատագրումները». Վահրամ Մարտիրոսյան

Zangi-ի հիմնադիր Վահրամ Մարտիրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Նկատել եմ, երբ խոսում ենք Վազգեն Սարգսյանի կամ մեկ այլ հերոսի մասին, միշտ գտնվում են մարդիկ, ովքեր փորձում են նվազեցնել նրանց դերը։ Այս մարդկանց ցանկանում եմ մեկ հարց տալ՝ բա ո՞վ հաղթեց արցախյան առաջին պատերազմը։ Ովքե՞ր էին գտնվում մարտավարական օղակում, ովքե՞ր էին գտնվում ռազմավարական օղակում և ովքե՞ր քաղաքական-դիվանագիտական օղակում։
Թե կարծում եքˋ Փաշինյանի պատկերացումների նման մարդիկ ինքնակազմակերպվեցին, ջոկատներ կազմեցին ու գնացին Ադրբեջանին հաղթեցին։ Փորձեք պատերազմը հաղթած հերոսների անուններ տալ, թե եթե նման բան անեք, հանկարծ կկոտրվեք։ Բայց սա չի նշանակում, որ չպետք է մատնացույց արվեն նաև որոշ հերոսների հետպատերազմյան քայքայիչ գործունեությունը։ Աշխարհը ու մարդիկ սև ու սպիտակ չեն լինում, միշտ պետք է լավին լավը ասել, վատին վատը։
Այս նույն թեմայից է նաև Կիրովաբադը գրավելու միֆը։ Այս անուններից վախեցող զանգվածը մեկ-մեկ գոռում է՝ Կիրովաբադը ինչի չգրավեցին։ 1994-ին հյուսիսային ճակատում գործող մեր 4 բրիգադները ոչ մի կերպ բավարար չէին Կիրովաբադ գրավելու համար, ավելին, նրանք արդեն մաշված էին։ Միայն Մատաղիս-Թալիշ ուղղությամբ մարտերի ժամանակ տվել էինք 500-ից ավելի զոհ։ Զոհվել էին նաև կարևոր հրամանատարներ։ Թալիշի բարձունքները շաբաթով ձեռքից ձեռք էին անցնում, մերոնք գրավում էին, իսկ թշնամին հակագրոհով հետ էր վերցնում։ Այո, մեր բանակը առաջ էր գնում, բայց փոքր տեմպով ու մեծ դժվարությամբ։ Մեր առավելագույնը կլիներ Թարթառի ու Գյուլիստանի ազատագրումները։
Տգետ լինելուց ավելի վատ բան՝ ճղճիմ լինելն է։ Իսկ իրերը իրենց անունով կոչելուց վախեցողները, երկակի ստանդարտներով շարժվողները, սև-սպիտակ բինար ուղեղ ունեցողները ամենավտանգավոր տեսակն են, հատկապես երբ նրանք քաղաքականության մեջ են»: