«Թեկնածու «լինել» չկարողացող մարդը չի կարող լինել նախագահ»․ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը․ «Բայդենին դուրս բերեցին ընտրապայքարից:

Պատկերը հակասական է:

Մի կողմից անկասկած հաղթեց մարդասիրությունը, մյուս կողմից սակայն՝ նայած, թե ինչպես կնայենք:

Մասնավորապես, անմարդկայնություն էր նրան նախագահի թեկնածու առաջադրելը հենց սկզբից: Միաժամանակ, նաև նրա հսկայական քաղաքական կենսափորձի հանդեպ քամահրանք՝ նրան այդպես «խաղացնելը» և կեսից հեռացնելը:

Միաժամանակ, իհարկե հասկանալի է, որ իշխանության համար պայքար է, ընդ որում թերևս ոչ միայն ԱՄՆ իշխանության, և գուցե նույնիսկ ոչ այնքան ԱՄՆ իշխանության, այլ գործնականում համաշխարհային ազդեցություն-իշխանության համար պայքար՝ ուլտրալիբերալ կամ «լիբերալ ֆունդամենտալիզմի վրա հիմնված գլոբալիզմի եւ պահպանողական, ավանդապահպան գլոբալիզմի միջև: Հասկանալի է, որ գլոբալ աշխարհը անխուսափելի է բոլոր դեպքերում, քանի որ այդպիսի աշխարհի չլինելու միակ տարբերակը իհարկե պարզապես միջուկային ապոկալիպսիսն է:
Հարցն այն է, թե ի՞նչ կանոններով է գործելու, հարաբերվելու այդ գլոբալ աշխարհը: Եվ սրա համար իսկապես բավականին կոշտ պայքարը ծավալվում է ԱՄՆ նախագահի պաշտոնի շուրջ, որտեղ հաղթանակը իհարկե չի որոշելու բացարձակապես ամեն ինչ, բայց որոշելու է շատ բան:

Վերադառնալով Բայդենի թեկնածությունը հանելուն: Թեև նա հայտարարում է, որ կենտրոնանում է նախագահի պարտականությունները կատարելու վրա, այդուհանդերձ, ինձ համար կասկածից վեր է, որ ԱՄՆ նախագահի պարտականության իրական կատարողները այսօր նրանք են, որոնք հասան Բայդենի թեկնածությունը հանելու որոշման:

Թեկնածու «լինել» չկարողացող մարդը չի կարող լինել նախագահ, թեև այդ հարցում իհարկե շատ վաղուց էր բավականին ակնառու, որ Բայդենը իր կոգնիտիվ կարողություններով հազիվ թե ինքն է նախագահում ընտրարշավը»
Բադալյանը քիչ ուշ ևս մեկ գրառում է կատարել․ «Կոնգրեսի ներկայացուցիչների պալատի հանրապետական խոսնակը հայտարարել է, որ Բայդենը պետք է հրաժարական տա նաև նախագահի պաշտոնից, որովհետև նախագահի թեկնածու լինել չկարողացողը չի կարող նաև նախագահ լինել:

Խոսնակը հայտարարել է, որ նոյեմբերի 5-ը դեռ շատ հեռու է:

Փաստացի, ԱՄՆ-ում իսկապես ստեղծվել է արտառոց վիճակ, երբ Բայդենը դե յուրե նախագահ է, բայց միայն քաղաքականապես կույրի համար կարող է կասկածի տակ լինել այն, որ դե ֆակտո ԱՄՆ նախագահն այլևս նա չէ, եթե նույնիսկ մինչ այս կարող էր եղած լինել նա:

Ստացվում է, որ ԱՄՆ չունի նախագահ, բայց Բայդենը այդ տեղում է, որպեսզի ժամանակ տա դեմոկրատական կուսակցությանը: Եթե առաջադրվում է Կամալա Հարիսը, ապա նրան իհարկե պետք է նախընտրական ժամանակ՝ գոնե մինչև նոյեմբերի 5: Եթե լինում է նախագահի հրաժարական, ապա փաստորեն տեղի է ունենում արդեն արտահերթ ընտրություն և ժամկետները արագանում են մի քանի անգամ: Այսինքն, Հարիսին և դեմոկրատներին ընդհանրապես չի մնում ժամանակ:

Հետաքրքիր է, հանրապետականները կպնդե՞ն Բայդենի հրաժարականի հարցը, թե՞ ոչ»: