«Ֆրանսիացիներից պետք է սովորել» արտահայտությունն «անարդար» է». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը․ ««Ֆրանսիացիներից պետք է սովորել»: Այս արտահայտությունը երեկվանից թերեւս ամենահաճախ օգտագործվողներից է հայկական ֆեյսբուքյան տիրույթում, եւ կապված է օլիմպիական խաղերի բացման արարողության հետ:
Այն չեմ դիտել ամբողջությամբ, բայց մի քանի «դրվագի» հետեւելով անխոս հնարավոր է արձանագրել, որ բացման արարողությունը եղել է տպավորիչ մտահղացումներով:
Եվ այն, որ ֆրանսիացիները ամենաստեղծագործ ժողովուրդներից են, եւ բոլոր առումներով «նորաձեւության առաջնորդող», իհարկե նույնիսկ քննարկման առարկա էլ չէ:
Բայց, ըստ իս, «Ֆրանսիացիներից պետք է սովորել» արտահայտությունը այդ իմաստով «անարդար» է տարբեր այլ երկրների հանդեպ, որոնք անցկացրել են օլիմիպադա կամ խոշոր միջազգային այլ միջոցառում, եւ որոնք եւս ունեցել են բացման տպավորիչ արարողություններ՝ առանձնահատուկ մտահղացումներով:
Այդ իմաստով, կա նույնիսկ մի որոշակի «օրինաչափություն»՝ օլիմպիական խաղերի ամեն հաջորդ բացում իր ստեղծագործականությամբ լինում է մեկ քայլ առաջ: Ընդ որում, գլոբալ աշխարհն այսօր թույլ է տալիս, օրինակ, Չինաստանում կազմակերպել Խաղերի բացում, բայց դա վստահել, ասենք, կանադական թիմի: Հասկանալի է, որ պայմանական եմ ասում:
Պրոֆեսիոնալիզմն այսօր աշխարհում առաջ է շարժվել այնպիսի տեմպերով եւ տեխնոլոգիական հնարավորություններով, որ, դարձյալ պայմանական՝ ինդոնեզական ստեղծագործական թիմը կարող է որոշակի ժամանակահատվածում շատ ավելի խորը ծանոթանալ հայկական մշակույթին ու ինքնությանը, ընկալել այն, ու կազմակերպել Հայաստանում օլիմպիական խաղերի բացում այնպես, որ այն հրաշալիորեն արտացոլի այդ ինքնությունն ու պատմությունը:
Ըստ էության, սա թերեւս գլոբալ աշխարհի դրական էֆեկտներից մեկն է:
Հետեւաբար, առավել ստույգ է թերեւս ասել՝ «պետք է սովորել»: Գլոբալ աշխարհում պետք է սովորել ԲՈԼՈՐԻՑ, ԱՄԵՆ ԻՆՉԻՑ:
Մեր՝ «քարից հաց քամող» արտահայտության ժամանակակից «մոդելավորումը» թերեւս կարող է լինել «քարից ուսում քամել», որի պարագայում հացը կդառնա արդեն տեխնիկայի խնդիր»։