Ուրբաթ, 04 ապրիլի, 2025 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +14 °C

«Ինչին կպան՝ ավիրեցին»․ Կոնստանտին Տեր-Նակալյան

«Ինչին կպան՝ ավիրեցին»․ Կոնստանտին Տեր-Նակալյան
255
Երեկ, 15:24

«Ադեկվադ» միաբանության անդամ Կոնստանտին Տեր-Նակալյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Էսօր մեր «թանկագին» վարչապետը հուզված ու բարկածաց բողոքում էր, որ Հայաստանը (իսկ իրականում հենց ինքը) կանգնած է կադրային ճգնաժամի առջև: Մտքիս միանգամից մի քանի տասնյակ դեպքեր եկան, երբ դա առավել ցցուն էր: Դեպքեր, երբ մի բարձաստիճան պաշտոնյայի հարազատը մի ահռելի տենդեր է վերցնում, գործը չի անում, իր ՍՊԸ-ն տանում է սնանկության, որ փողերը հետ չտա, իսկ դրա համար դատում են քաղաքաշինության նախարարության մի 3-րդ կարգի չինովնիկի, ով այդ ամենի հետ որևէ աղերս չի ունեցել:
Կամ, օրինակ, հենց ինքը՝ մեր «պատվարժան» վարչապետը գալիս է հերթական մի շինարարության վայր՝ փիառվելու համար, տեղում էշ-էշ առաջարկություններ է անում, էս կապալառուն էլ բռնում ա ու էդ առաջարկությունները կյանքի ա կոչում, քանի որ դե, վարչապետն ա ասել՝ մարզպետի, համայնքապետի ու մի շարք նախարարների ներկայությամբ: Սակայն, երբ գործը հասնում է աշխատանքների համար վճարմանը, կապալառույի փողերը չեն տալիս, քանի որ նա պրոյեկտից շեղվել է, ու կապ չունի, որ դա արվել է վարչապետի հանձնարարականով ու բազմաթիվ վկաների աչքի առաջ: Դրան զուգահեռ՝ նախարարությունը, մարզպետարանն ու համայնքապետարանը սկսում են էս թեման իրար ջեբը գցել՝ արանքում իրար հետ ներկուլիսային մարտերի մեջ մտնելով:
Արդյունքում ունենք սնանկացած կապալառու, որ էլ երբեք Հայաստանում գործ չի անի, հաջորդ տենդերը վերցնելու է նա, ով չի էլ փորձելու գործն անել, քանի որ գիտի, որ կամ փողը չեն տա, կամ գլխին կշինեն: Փոխարենը՝ տենդերը կվերցնի, կաշառքները կբաժանի ու կթռնի: Մարզպետը, նախարարն ու համայնքապետը թշնամանում են ու նույնպես նախընտրում են գործ չանել, դրա փոխարեն ողջ ժամանակը տրամադրում են ինտիրգներին ու իրենց անձնական բարեկեցության հարցերի լուծմանը: Այս ամենի ֆոնին որևէ պիտանի մարդ սրանց հետ չի ուզում գործ բռնի: Վերջում էլ Նիկոլը հելնում կադրային սովից ա բողոքում, ասում ա՝ պետք է մանկապարտեզից սկսել: Ինչին կպան, ավիրեցին, մնացել են մանկապարտեզները:
Հ.Գ. Տենաս էն Քերոբյանի հարցն ի՞նչ եղավ, էն որ Ալենի հարսով բանով... սաղին բռնել տվին, հետո ազատին...»։