«Թբիլիսիի գործընթացը կարող է դառնալ տարածաշրջանային ինտեգրման հարթակ»․ Արման Բաբաջանյան

ԱԺ նախկին պատգամավոր Արման Բաբաջանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի փոխարտգործնախարարների եռակողմ հանդիպումը Թբիլիսիում մեկնարկային, սակայն էական փուլ է տարածաշրջանային պատասխանատու և հավասարակշռված փոխգործակցության ուղղությամբ։ Մեր համոզումն է, որ Հայաստանը պետք է ներկայություն ունենա բոլոր այն ձևաչափերում, որտեղ կարող է ձևավորել օրակարգ, ոչ թե միայն արձագանքել ուրիշների նախաձեռնություններին։ Եվ այստեղ քաղաքական կամքը չափազանց կարևոր է։
Տարածաշրջանային համագործակցությունը չի կարող կայանալ ուժի սպառնալիքի, ճնշման կամ դիվանագիտական շանտաժի ներքո։ Հետևաբար, Հայաստանը պետք է մասնակցի այս գործընթացներին հստակ նախապայմաններով՝ հարգելով միջազգային իրավունքը, տարածքային ամբողջականության սկզբունքը և տարածաշրջանի բոլոր պետությունների ինքնիշխան ընտրության իրավունքը։
Թբիլիսիի գործընթացը կարող է դառնալ եվրոպական նոր հարևանության և տարածաշրջանային ինտեգրման հարթակ՝ Հայաստանի, Վրաստանի և, ըստ անհրաժեշտության՝ Ադրբեջանի մասնակցությամբ։ Հայաստանը պետք է ձգտի այս քննարկումներն ուղղել դեպի ենթակառուցվածքների, էներգետիկ անվտանգության, կապի և մաքսային համակարգերի համադրելիության, կրթական և տնտեսական համագործակցության դաշտ՝ ԵՄ արժեքային հիմքի և ինստիտուցիոնալ ստանդարտների շրջանակում։
Այս եռակողմ ձևաչափի ամենակարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ Ռուսաստանը դրանում բացակայում է։ Սա ինքնին արձանագրում է փոփոխվող իրականություն՝ Կովկասում ձևավորվում է համագործակցության մի նոր միջավայր, որտեղ տարածաշրջանային դերակատարները ձգտում են պատասխանատու, հավասարակշռված, իրավական հիմքով փոխգործակցության՝ առանց արտաքին հեգեմոնի թելադրանքի։ Հայաստանի համար սա հնարավորություն է՝ դառնալ լիարժեք օրակարգ ստեղծող, ոչ թե պարզապես արձագանքող։
Հայաստանի ազգային շահը համահունչ է տարածաշրջանում կայունության և արժանապատիվ խաղաղության հաստատմանը՝ առանց զիջումների և պարտադրված «լուծումների»։ Տարածաշրջանային զարգացումների օրակարգում մեր երկրին տեղ ապահովելը պահանջում է նախաձեռնող, սթափ և պատասխանատու արտաքին քաղաքականություն։ Եվ հենց այս ձևաչափերում է, որ պետք է տեսնել ապագան՝ ոչ թե անցյալից ժառանգված վախերի, այլ արժեհամակարգային ընտրության հիման վրա»։