««Փչացած» հարաբերության պարագայում Պուտինը շնորհավորելու պարտավորություն չուներ». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը. «Ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ Նիկոլ Փաշինյանին շնորհավորական ուղերձ է հղել ՌԴ նախագահ Պուտինը, ու դրանից բացի՝ նաև եղել է թե՛ Պուտին-Փաշինյան հեռախոսազրույց, թե՛ Միշուստին-Փաշինյան հեռախոսազրույց:

Համաձայնեք, որ «փչացած» հարաբերության պարագայում Պուտինը և Միշուստինը որևէ պարտավորություն չունեին զանգահարելու և շնորհավորելու: Արարողակարգը կպահեին ուղերձներով, բայց, եթե հարաբերությունը «փչացած» է, հազիվ թե նաև շնորհավորեին հեռախոսազանգով:

Ինչի՞ համար եմ խոսում այդ փաստի մասին: Բազմիցս խոսել եմ, ու խոսում եմ, որ հանրությանը մատուցել, թե Մոսկվան կայացրել է Նիկոլ Փաշինյանի «դատավճիռը», նշանակում է պարզապես խաբել մարդկանց: Ներեցեք, որ ձևակերպում եմ այդպես կոշտ, բայց դե ֆակտո հենց դա է երևույթը: Կամ, եթե դա խաբեություն չէ, ապա՝ ինքնախաբեություն է:

Այո, հայ-ռուսական հարաբերությունը անցնում է լուրջ ճգնաժամի փուլով, բայց այդ երևույթի պատճառները և ընդհանրապես սկզբնավորումը ունեն տասնամյակների պատմություն՝ սկսած 2000-ականներից: Ճգնաժամը ժամանակի ընթացքում սկսել է զգացնել տալ ավելի ու ավելի սուր:

Բայց դա արդեն բոլորովին այլ պատմություն է, որի մասին Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքում, ըստ էության, չկա խոսակցություն: Խոսակցությունը բացառապես «դաբրոների» կամ «դաբրոների բացակայության» մակարդակում է: «Դաբրոն» կա, «դաբրոն»՝ չկա: Եվ սա է անշուշտ բոլորի չափումը, այդ թվում բոլոր աշխարհաքաղաքական ուղղություններով չափումը:

Ես նշել եմ, այն, ինչ անում է Երևանն այսօր՝ առերևույթ «հակառուսականությամբ», տակտիկական մակարդակում ոչ միայն մեծ խնդիր չէ Ռուսաստանի համար, այլ նույնիսկ՝ որոշակիորեն բավարարող իրավիճակ: Այո, Մոսկվան ձգտում է լինել աչալուրջ՝ ռազմավարական բացթողում չարձանագրելու համար: Դա է պատկերը, որ հայրենական մեդիա-փորձագիտական դաշտում պարզապես ենթարկվում է կոնյուկտուրային չափազանցությունների»: