«Կատաստրոֆան մեր դռան շեմին է և բազմապատկվում է Նիկոլի վարչապետության պարագայում». Անդրանիկ Թևանյան
231
Շաբաթ, 14 հունիսի, 2025 թ., 17:38
«Մայր Հայաստան» դաշինքի առաջնորդ Անդրանիկ Թևանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Որն է Հայաստանի շահն այլոց պատերազմներում․ Իրանն ու Ռուսաստանը մեր բնական դաշնակիցներն են, Վրաստանը՝ բարեկամ-հարևանը, Թուրքիան ու Ադրբեջանը՝ ոխերիմ հարևանները Հայաստանի շահերից է բխում, որ ռուս–ուկրաինական և իրանաիսրայելական պատերազմները հնարավորինս արագ խաղաղ հանգուցալուծում ստանան։ Հասկանալի պատճառներով մեզանից շատ քիչ բան է կախված այս հարցում։ Հետևաբար՝ մենք պետք է պատրաստ լինենք ցանկացած սցենարի՝ նախևառաջ մեր ներսում փոփոխության հասնելով, մեր տնային աշխատանքը կատարելով։ Քանի որ Նիկոլ Փաշինյանի պես ղեկավարով Հայաստանին թշնամիներ պետք չեն։ Թշնամին ու փորձանքը ներսից են։ Նրանք, ովքեր վերը նշված հակամարտությունների մեջ երկրպագում են Իսրայելին և Ուկրաինային/Արևմուտքին, կամա թե ակամա, երկրպագում են Թուրքիային ու Ադրբեջանին։ Ովքեր սա չեն հասկանում կամ չեն ուզում հասկանալ՝ կա՛մ անմեղսունակ են, կա՛մ թուրքական 5–րդ շարասյան ներկայացուցիչներ։ Ռուսաստանն ու Իրանը, իրենց շահերից ելնելով, շահագրգռված են, որ Հայաստանը լինի, իսկ Թուրքիան ու Ադրբեջանը՝ հակառակը։ Իրանը միակ երկիրն է, որ «Զանգեզուրի միջանցք» կոչվածի պահով հստակ հայտարարություն է արել՝ անթույլատրելի համարելով ՀՀ տարածքային ամբողջականության դեմ ոտնձգությունը։ Ռուսաստանը միակ երկիրն է, որը կանգնած է Շիրակի մարզից թուրքական ներխուժման դեմ, այլապես ի՞նչն էր խանգարելու Թուրքիային Սիրիայի և Իրաքի տարբերակով մտնել Հայաստան։ Չհասկանալ այս ամենը, նշանակում է գործել ՀՀ շահերի դեմ։ Նիկոլ Փաշինյանն, իր անձնական շահերից ելնելով, գործում է թուրք–ադրբեջական օրակարգով։ Նրա գիծը պաշտպանողները կա՛մ միամիտ են, կա՛մ վարձկան սրիկաներ։ Հայաստանի այսօրվա անվտանգությունն ու գոյությունը պայմանավորված է Իրանով ու Ռուսաստանով։ Կա փխրուն բալանս նրանց և տարածաշրջանի մեր ոխերիմ հարևաններ Ադրբեջանի ու Թուրքիայի միջև։ Մենք առայժմ կանք այդ փխրուն բալանսի հաշվին։ Ու նաև այն բանի հաշվին, որ Իրանն ու Ռուսաստանը աշխարհաքաղաքական խաղացող են։ Նախկինում այդ բալանսի մեջ կարևոր դեր էր խաղում հայկական բանակն ու հայկական Արցախը։ Բայց Նիկոլը փլեց դրանք։ Ու հիմա մենք մնացել ենք այլոց հույսին։ Այնպես որ մեր հույսն այն է, որ Իրանն ու Ռուսաստանը կհաղթեն կամ առնվազն չեն պարտվի իրենց պատերազմները։ Մեր անելիքը ներսում փոփոխության հասնելն է, այլ ոչ թե ներքին գզվռտոց հրահրելը կամ մուտիլովկաներ անելը։ Պետք է կենտրոնանալ Նիկոլ Փաշինյանի հեռացման վրա։ Կատաստրոֆան մեր դռան շեմին է։ Այն բազմապատկվում է Նիկոլի վարչապետության պարագայում»:
