«Ուկրաինայում խաղաղության նախանշանները բացակայում են». Գարեգին Պետրոսյան

«Այլընտրանք» ՀԿ համանախագահ, քաղաքագետ Գարեգին Պետրոսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Ուկրաինայում ընթացող ռազմական գործողությունների ավարտի մասին խոսակցությունները վաղաժամ են։ Չնայած առկա վիճակի և հետագա զարգացումների հավանական դինամիկայի տեսանկյունից Պուտինի ու Թրամպի միջև կայացված պայմանավորվածությունները ստեղծված իրավիճակում Ուկրաինայի համար, եթե չասեմ լավագույնն են, ապա միանշանակ, չարյաց փոքրագույն են, բայց և այնպես խաղաղության նախանշանները բացակայում են։ Զելենակին հայտարարում է, թե պատրաստ ենք դե ֆակտո, բայց ոչ դե յուրե ընդունել տարածքային կորուստները, ի պատասխան Լավրովը նշում է, թե պատրաստ ենք դե ֆակտո բանակցել Զելենակիի հետ, բայց ոչ դե յուրե, քանի որ վերջինիս սահմանադրական լիազորությունները վաղուց սպառված են։
Ռուս-ուկրաինական հակամարտությունը մեծ հավանականությամբ կշարունակվի մինչև հաջորդ գարուն, որովհետև գրեթե բոլորը, բացառությամբ Ռուսաստանի, Իրանի և մասամբ նաև Միացյալ Նահանգների, շահագրգիռ են, որպեսզի այն շարունակվի հնարավորինս երկար։ Իհարկե շահառուներից յուրաքանչյուրն ունի իր շահադիտականությունը։
-Զելենակիին չի ցանկանում ընդունել տարածքային կորուստների փաստը, որովհետև վախենում է իր քաղաքական, ինչու չէ նաև ֆիզիկական կյանքի համար։
-Բրիտանիան չի համակերպվում այն մտքի հետ, որ պատերազմի ավարտից հետո ստիպված է լինելու անվերադարձ լքել մեծ խաղացողների բարձրագույն լիգան։
-ԵՄ անդամ առաջատար երկրները տագնապ ունեն, որ պատերազմում Ուկրաինայի պարտությունը հանգեցնելու է ձախ լիբերալ նախագծի տապալմանը և ներեվրոպական քաղաքական վերակառուցմանը։
-Չինաստանը շահագրգռությունը կայանում է նրանում, որ պատերազմը թույլ է տալիս մի կողմից բոլորի ուշադրությունը սևեռված մնա ռուս-ուկրաինական հակամարտության վրա, մյուս կողմից բացառիկ արտոնյալ պայմաններով Ռուսաստանից ստանում է էներգառեսուրսներ։ Ի դեպ Չինաստանը այն եզակի երկրներից է, որը միաժամանակ հակամարտող երկու կողմերին մատակարարում է ԱԹՍ-ների և ռազմական նշանակության այլ զինատեսակների սարքավորումներ։
-Պատերազմի ավարտը չեն ցանկանում նաև հետխորհրդային տարածքի երկրների իշխանությունները։ Որոշ բացառություն կարելի է անել Բելառուսի համար։ Նրանց մի մասը իշխանությունը պահելու և երկարաձգելու քաղաքական նկատառումներով, ինչպես Հայաստանն ու Ադրբեջանը, մասամբ Մոլդովան, մյուսները՝ հիմնականում Կենտրոնական Ասիայի երկրները, Ռուսաստանի համար սահմանված պատժամիջոցների արդյունքում ստացած նոր հնարավորությունների պատճառով։
Պատերազմի երկարաձգմամբ շահագրգիռ են Թուրքիան և Իսրայելը։ Թուրքիայի համար Ռուսաստանի «զբաղվածությունը» հնարավորություն է Կովկասում, Կենտրոնական Ասիայում և Սիրիայում իր դիրքերն ամրացնելու համար, Իսրայելի համար՝ Իրանի հետ սեփական հին հաշիվները մաքրելու համար։
Թվում է՝ պատերազմի շարունակությունը պետք է շահավետ լիներ նաև ԱՄՆ-ի համար՝ հատկապես ռազմարդյունաբերության եկամտաբերության և ԵՄ-ին տնտեսապես հպատակեցնելու տեսանկյունից։ Բայց և այնպես ԱՄՆ-ի համար հիմնական առաջնահերթությունը Չինաստանին զսպելու գեոստրատեգիան է, որն առանց Ռուսաստանի հետ կարգավորված հաարբերությունների ուղղակի անհնար է իրականացնել»։