«Տեսակ կա, որ չի առաջադիմում՝ հարստությանն ու ահռելի իշխանությանը զուգահեռ». Հայկ Մարտիրոսյան

Քաղաքագետ Հայկ Մարտիրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Հայաստանի վարչապետը բոլորովին մեղավոր չէ, որ փոլո շապիկը՝ polo shirt կյանքում առաջին անգամ հագնողի պես կոճկում է մինչև կոկորդ և մինչև վերջին կոճակը: Այնքան էլ մեղավոր չէ, որ նույն շապիկներն ու ամեն պարզ շապիկ՝ T-Shirt խցկում է շալվարի տակ, ամեն ինչ հայկական դասական ռաբիզի ոճով կիպ է հագնում՝ в облипон՝ ի ցույց դնելով բազում տղամարդկանց մոտ հանդիպող ճարպային կուտակումները կրծքավանդակում, այնքան էլ մեղավոր չէ, որ կոմպոզիտային նյութեր կիրառող ատամնաբուժության դարաշրջանում դեռևս ներկայացնում է Հայաստանը մի քանի ոսկե ատամներով կամ որ չի խորշում տեսախցիկների առջև անհագորեն հայրենական ավանդական ագրոսնունդ կլանել: Փաշինյանն ու իր տիկինը անգամ շատ մեղավոր չեն, երբ տիկինը կա՛մ իսկական Պատեկ Ֆիլիպով՝ Patek Philippe կամ այլ բրենդի, իսկ իմ կարծիքով՝ այդ բրենդերից մեկի կեղծ ժամացույցով է ներկայանում ինստագրամում:

Սրանք քաղաքական թեմաներ չեն, թեև ուղղակի ազդում են Հայաստանի թե՛ ներքին և թե՛ արտաքին քաղաքական ընկալման վրա: Ինձ համար ամենակարևոր թեման այս ամենում այն է, որ նման մարդը շարունակում է կառավարել, երկրի նվիրյալներին բանտերում, իսկ հանցագործներին՝ ազատությունում պահել, որ իր մակարդակում խորհուրդներ է տալիս ծխելու և խմելու հաշվին հարկեր մուծելու մասին, որ հանուն ֆինանսատնտեսական ինչ-որ շահերի՝ ամեն գնով փորձում է բացել Ամուլսարը, և որ նրան ներվում է առայժմ հինգ գերիներին փոխաբերական առումով դավաճանելը:

Փաշինյանն իր ճաշակում, վարքագծում, որակներում մեղավոր չէ: Մարդն այդպիսին է և պետք է հասկանալ ու ընդունել, որ տեսակ կա, որ չի առաջադիմում, հարստության և ահռելի իշխանությանը զուգահեռ՝ այնուամենայնիվ չի հղկվում, չի քաղաքակրթվում, չի առաջադիմում:

Մեղավոր են և արդեն անգամ հանցավոր են նրանք, որ այդպիսի մարդուն հանդուրժում են երկրի ղեկավարի պաշտոնում, վստահում են իրենց և մեր կյանքերի ընթացքն ու ճակատագիրը, արդարացնում, պաշտպանում ու հաճախ պաշտում:

Եվ քանի կան այդպիսի մարդիկ մեզանում՝ Հայաստանի ղեկավարն իր ճաշակով, իր մակարդակով և իր աշխարհայացքով սեփական կերպարին համաձայն և սեփական կերպարին զուգահեռ՝ երկիրը տանելու է դեպի սեփական մակարդակ և սեփական աշխարհ՝ դեպի խոր անդունդ»: