«Դադարենք վախենալ պարզունակ ժողովրդի պես, սկսենք հաղթել ազգի պես». Դավիթ Գրիգորյանը

Շրջակա միջավայրի նախարար Ռոմանոս Պետրոսյանի մամուլի խոսնակ Դավիթ Գրիգորյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Ինչի՞ եք մատնվել: Խուճապի՞։ Խուճապահա՞ր եք։ Ե՞րբ, առավոտյան պատշգամբում սուրճ խմելի՞ս, ցերեկը սրճարանում, տանը կամ աշխատավայրում ճաշելի՞ս, բակում հարևանների հետ զրուցելի՞ս։ Որտե՞ղ է Ձե՛ր խուճապը։ Արկի կամ կրակոցի ձայնե՞ր եք լսում 10 վայրկյան ինտերվալով, ձեր կողքին ձեր արյունակից ընկե՞րն է մահանում հրթիռի հարվածից։ Գուցե չե՞ք լողացել վերջին 15 օրը կամ նորմալ քնել գոնե 3-4 ժամ անդադար։
Որտե՞ղ է էդ քաղաքային խուճապը, ինչո՞ւմ է էդ քաղաքային խուճապը, ո՞վ է այդ քաղաքային խուճապը։ Մի՛ բարձրաձայնեք, որ դուք խուճապահար եք։ Եթե եղբայրներս առաջնագծում թշնամու անօդաչուն ընդունում են կատարյալ հանգստությամբ ու պատրաստակամությամբ, եթե եղբայրներս ամեն հրթիռի հետ հաշվում են, թե երբ է կոմպլեկտը վերջանալու, որ խրամատից դուրս գան ու ծխեն հանգիստ՝ վառված հողի հոտն առնելով, իրենք խուճապահար չեն լինում, իսկ դուք տներում, աշխատավայրում, փողոցում ու բակերում խուճապահա՞ր եք։
Մենք պարզունակ ժողովուրդ չենք, մենք ազգ ենք։ Ազգ լինելն է մեզ պահել աշխարհի երեսին, ազգ լինելն է ձևավորել մեր նորանկախ պետությունը, ազգ լինելն է ծնել հերոսներ, ազգ լինելն է կոփել մեզ, ազգ լինելն է մղել մեզ հաղթանակների, ազդ դառնալն է հիմքերի հիմքը։
Մենք պարզունակ ժողովուրդ չենք, դրա համար մեր հերոսներին չեն կոչում «ժողովրդական հերոսներ», մենք ունենք միայն ԱԶԳԱՅԻՆ ՀԵՐՈՍՆԵՐ։ Դադարենք վախենալ պարզունակ ժողովրդի պես, սկսենք հաղթել ազգի պես։ Մոռացեք էդ ծեծված ժողովրդավարությունը, որ թմրեցնում է բոլորիս, մենք պետք է մեկնարկենք ԱԶԳԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ սկզբունքը, որտեղ մեր շահից բացի ուրիշ որևէ այլ շահ աշխարհում չկա։
Դադարեք կասկածել ինքներդ ձեր վրա, որովհետև դուք վարակում եք դրանով այլոց։ Կասկածներ ունեք, սպառեք ինքներդ ձեր մեջ, բայց ոչ մի դեպքում՝ ուրիշների միջոցով։
Մեր եղբայրները ֆռոնտում մեզ են նայում։ Ինքներս մեզնից փախնել չենք կարող, իսկ մեր պետությունն ու պետականությունը ՀԵՆՑ ՄԵՆՔ ԵՆՔ։ Ուշքի գանք, հանուն իմ ընկած եղբայրների։ Իմ օջախը վերջին օրերին հարյուրավոր հարազատներ է կորցրել։ Ձեր օջախները՝ նույնպես։ Իմ վրեժը լուծելու եմ, ու թե ժամը գա, ինձ հետ էն աշխարհ հարյուր թշնամի եմ տանելու։
Դադարենք բամբասել, ազգերը չեն խոսում, գործում են։
Մեր եղբայրներն էլ ճակատում մեզ են սպասում։
Հաղթահարեք ձեր վախերը։ Էս պահին մեր միակ վախը պիտի լինի թշնամուն ողջ թողնելը։
Հ.Գ. Տասն օր առաջ տնից դուրս գալիս համբուրել եմ դուստրերիս ճակատն ու վերջ։ Հիմա թե ինձ վստահված տեղեկատվական դիրքից ինձ ուր կկանչի հրամանատարությունը՝ չգիտեմ, բայց գիտեմ, որ գնալիս ճակատ եմ հասնելու դուստրերիս համար, հաղթելու եմ դուստրերիս համար, հերոսանալու եմ դուստրերիս համար»: