«Միակ ճակատամարտը, որի վրա հույս են դրել թուրքերը, Խծաբերդ-Ճարտար ռազմաճակատի գիծն է». Սարո Սարոյան

Քաղաքական վերլուծաբան Սարո Սարոյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Հիմնվելով երկրորդ համաշխարհային պատերազմի փորձառության վրա՝ հետագա տասնամյակներում պետությունների ռազմագիտական միտքը կենտրոնացած է եղել ռազմական պլանավորման այնպիսի ռազմավարությունների մշակման վրա, որոնք օպերատիվ կարգով ու օպտիմալ ձևով կլուծեին զորքերի տեղաշարժի ու սնուցման գերկարևոր խնդիրները: Ուստի ճանապարհներն ամենից կարևոր երակներն են մնում, քանի դեռ պատերազմներում մեծ քանակությամբ կիրառվում են մոտոհրաձգային ստորաբաժանումներ: Արցախում այդ խնդրի վրա ևս մեծ ուշադրություն է դարձվում: Ներկայումս թուրքական բանակը փորձում է հասնել նրան, որ իր վերահսկողության տակ վերցնի Կարմիր Շուկա-Ստեփանակերտ և Մարտունի-Ստեփանակերտ ավտոճանապարհները: Ռազմական փորձագետների համար պարզ է, որ դեպի Արցախի միջնաշխարհ ներթափանցելու փորձեր կատարելիս թշնամին դեռևս անկարող է լինելու պատերազմի մեջ ներգրավել իր մոտոհրաձգային ստորաբաժանումները, քանի դեռ այդ երկու երակների վրա վերահսկողություն չի սահմանել: Հենց այդ տեսանկյունից շատ կարևոր նշանակություն է ձեռք բերել Հարար-Խծաբերդ-Խանձաձորի խաչմերուկ-Ծակուռի ավտոճանապարհը: Այն թուրքերի համար այսօր ծառայում է որպես թիկունքից զորքերի լրացուցիչ սնուցման ճանապարհ, որի միջոցով դեպի Սղնախ ընկած անտառներ մատակարարվում են նորանոր դիվերսիոն-վարձկան ջոկատներ: Այսինքն, դեպի Շուշիի և Ստեփանակերտի վրա զուգահեռ գործող երեք ուղղություն է թշնամին ծրագրել առաջիկայում գործարկել՝ անտառներով դեպի Սղնախ և Քարին տակ, Կարմիր-Շուկա Ստեփանակերտ և Մարտունի Ստեփանակերտ: Հասկանալով այս ամենը՝ մեր բանակը խնդիր ունի կտրել թշնամուն նրա սնուցման երակներից՝ ճանապարհներից: Ու բանակը դա մեծ հաջողությամբ իրականացնում է հենց այս օրերին: Այսօր Խծաբերդը, Կարմիր շուկան և Ճարտարը դարձել են առանցքային այն գյուղերը, որոնց շուրջ մարտերի արդյունքում թշնամու հարձակողական մեջքը վերջնականապես ջարդվելու է՝ հիմք տալով հակահարձակողական գործողություններ իրականացնելու համար: Ռազմաճակատի այլ հատվածներում թուրքերն այլևս որևէ էական հաջողություն ոչ կարող են ունենալ, ոչ էլ կարող են ծրագրել: Այսօր միակ ճակատամարտը, որի վրա հույս են դրել թուրքերը, դա Խծաբերդ-Ճարտար ռազմաճակատի գիծն է: Ըստ էության այստեղ թուրքերին անակնկալներ են սպասվում»: