«Մենք կարևորում ենք հարևանի կնոջ նամուսն ավելի, քան զարգացումն ու ուժեղացումը». հոգեբան

Հոգեբան Անուշ Ալեքսանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. «Մենք ունենում ենք այն, ինչը կարևորում ենք:
Որպես օրինակ՝ մենք կարևորում ենք հարևանի կնոջ նամուսը, ավելի քան զարգացումն ու ուժեղացումը, դրա համար մեր հարևանների կանայք նամուսով են, բայց զարգացած չենք, հետամնաց ենք: Մենք կարևորում ենք ընկերությունն ավելի, քան արդարությունն ու ազնվությունը, դրա համար ունենք լավ ընկերներ, բայց ոչ օրինապաշտություն: Մենք կարևորում ենք գաղափարները և ոչ պետականությունը, դրա համար ունենք «վեհ» գաղափարներ, բայց ոչ պետականություն…
Մենք մանր կենցաղային խնդիրներից չենք բարձրացել, անգամ գիտության, արվեստի, կրթության ոլորտում անձնականից, էգոյից բխող կարիքներն ենք բավարարում առաջին հերթին՝ էս մեր ընգերն ա, էն մեր ընգերը չի, էս սա ուժեղ ա, եկեք սրան ճխլենք ...
Մի տեսակ զզվելի ա, ու ... անկեղծ ու համարձակ լինելու դեպքում երևի ինքներս մեզանից սրտխառնուք կունենանք....
Ու խնդրում եմ չգաք իրար պաշտպանելու այստեղ, ոչ ոքիդ չեմ մորթում, կարող եք իմ կարծիքը չկիսել և շարունակել տանը մի աղամանի համար մուննաթ գալ ձեր կնոջ վրա կամ օրինակ գործը անել ձևական ու կտկտան կոշիկները հագած բոլորին ապացուցել, որ աշխարհի ամենալավ մասնագետն եք, ձեզ ճիշտ չեն գնահատում:
Վերջը, մեզ առողջ ինքնաքննադատություն է պետք:
Ամեն ինչ կառուցել ենք ստի, աչք փակելու, ինքնախաբեության, մեր բարդույթները ուրիշներին վատաբնելով հաղթահարելու վրա:
Ընտանիքում երեխեքին զարգանալու, պատասխանատու լինելու, հավասարակշռված մարդ դառնալու մարտահրավերների փոխարեն միայն սեփական քրոջը հաղթելու, ենթարկեցնելու մեկ էլ կյանքում տղամարդ ունենալու նպատակն ենք տալիս: Դե էդ նպատակներն էլ իրացվում են հետո:
Եվ իսկապես տղամարդիկ հաղթեցին մեզ, կոտորեցին մեր որդիներին ու դեգրադացրին մեր կանանց, որոնք արյունարբու խելառների նման արդարացնում են կին ծեծողին, մարդ սպանողին ու իրենք իրենց»: