«Հայ ժողովուրդը հորինել է, որ Իրանի համար Հայաստանի շահերը կարևոր են». Նարինե Մկրտչյան

Մամուլի ազգային ակումբի նախագահ Նարինե Մկրտչյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Մեր ժողովրդի դժբախտությունները տարբեր պատճառներ ունեն, որոնցից մեկն էլ հայերի իռացիոնալիզմն է: Այդ իռացիոնալիզմն է պատճառը, որ տարբեր ժողովուրդների հանդեպ հայ ժողովուրդն իռացիոնալ ջերմ բարեկամական զգացումներ է ցուցաբերում: Օրինակ՝ չնայած մեր պատմության մեջ Պարսկաստանի բացասական դերակատարությանը, չնայած Իրանի վերջին մի քանի իշխանությունների՝ Հայաստանի հանդեպ արհամարհանքին: Այդ արհամարհանքի հիմքերը տարբեր են. Իրանը միջուկային երկիր է և տարածաշրջանում ու աշխարհում միշտ մեծ դերի է հավակնել, չնայած իր ներքին բազում խնդիրներին, մինչդեռ Հայաստանը փոքր երկիր է՝ տարածաշրջանում անհետացող դերակատարությամբ և փլուզվող ինքնիշխանությամբ: Հայ ժողովուրդը հորինել է, որ Իրանի համար Հայաստանի շահերը կարևոր են: Իրանի համար կարևոր են Իրանի՛ շահերը, իսկ այդ շահերը միշտ չէ, որ համընկնում են մեր շահերի հետ: Հայերից շատերն Իրանի շահերն ավելի ուժգին են պաշտպանում, քան Հայաստանի շահերը, թեպետ Իրանի երեսպաշտությունը Հայաստանի հանդեպ երբեմն անտանելի է դառնում:

Հայ ժողովրդի մի մասն էլ կույր և ինքնամոռաց սիրում է նաև Ռուսաստանին: Չնայած Ռուսաստանը Հայաստանի մասնատման հարյուրամյա նախաձեռնողն է, Հայաստանի հզորացման արգելակը և ՀՀ անկախության իրական վտանգը: Ռուսաստանի մեղքերը հայ ժողովորդի հանդեպ բազում են և աղետալի հետևանքներով առլեցուն: Եվ դարձյալ հայերից շատերը Ռուսաստանի շահերն ավելի են կարևորում, քան Հայաստանի շահերը:

Այլ օրինակներ էլ կարելի է բերել, թե ինչպես հայկական իռացիոնալիզմն ինքն իր համար կեղծ բարեկամներ է ստեղծում և սկսում երկրպագել նրանց, ինչպես հին Աստվածներին: Հայկական իռացիոնալիզմը կենսանյութ է ստանում հայկական միջավայրի քաղաքական տհասությունից:

Հայկական այդ իռացիոնալիզմն էլ իշխանության է բերել Նիկոլ Փաշինյան արհավիրքին: Նիկոլն ընդամենը հայկական իռացիոնալիզմի հետևանքն է: Նրանք, ովքեր Նիկոլին իշխանության են բերել, հաշվարկել են հայկական իռացիոնալիմի արագակործան հետևանքները հայ ժողովրդի համար: Եվ զարմանալի չէ, որ Նիկոլն այդ իռացիոնալիզմն ավելի է խորացնում, նախ, քանի որ ինքն էլ է իռացիոնալ, բացի այդ՝ միայն այդ իռացիոնալիզմը խորացնելով նա կարող է իշխանությունը պահպանել: Նիկոլն էլ, իհարկե, շատ հայերի նման, անբացատրելի սեր է տածում Իրանի հանդեպ: Հայկական իռացիոնալիզմը ցցուն երևաց նաև վերջին ընտրությունների ժամանակ՝ իշխանության մի մասը վերադարձնելով Ռոբերտ Քոչարյանին և պահպանելով Փաշինյանի իշխանությունը:

Խնդիրը, իհարկե, Իրանին, Ռուսաստանին կամ այլ պետությանն ատելն ու սիրելը չէ, խնդիրը նաև Քոչարյանին կամ Փաշինյանին սիրելն ու ատելը չէ, այլ հայկական իռացիոնալիզմը հաղթահարելը:

Եթե այդ իռացինալիզմը հաղթահարենք, գուցե մեր դժբախտություններն էլ սկսեն պակասել»: