«Մոսկվան լոկալ ձևաչափերում գիտակցում և զգում է Անկարայի առավելությունը». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը գրում է. «Այն, որ Էրդողանը 3+3-ի թեման շոշափում է G20-ի ելույթում, ասելով, թե դա կբերի ռեգիոնալ խաղաղության, կարծես թե հուշում է այդ թեմայով Ռուսաստանի հետ ոչ արդյունավետ և Անկարայի համար ոչ գոհացուցիչ քննարկման մասին: Ավելին, քննարկում կարծես թե չկա էլ: G20-ի կուլիսներում Լավրովի և Չավուշողլուի հանդիպմանը եղել է 3+3-ի թեման, սակայն ուշագրավ է, թե ինչ ձևակերպումով են ռուսները տվել այդ մասին՝ «մտքերի փոխանակում»:

Այդօրինակ ձևակերպումները «դիվանագիտական լեզվում» թերևս մտքերի տարբերության վկայություն են: Ինչպես ավելի վաղ գրառում էի արել Զախարովայի հայտնի հայտարարության կապակցությամբ, թե դա թուրք-ադրբեջանական, ոչ թե ռոըսական գաղափար է, վերստին կարծում եմ, որ ռուսները չեն մերժում 3+3-ի հարց քննարկելը, սակայն ամենևին շահագրգռված չեն դրան հասնելու հարցում:

Իմ գնահատմամբ՝ պատճառն այն է, որ Մոսկվան լոկալ ձևաչափերում գիտակցում և զգում է Անկարայի առավելությունը, մի շարք պատճառներով: Խոշոր հաշվով, թեև զգալիորեն թուլացած, բայց լայն խաղի տրամաբանությամբ ռուսները դեռ մի շարք գործոնների բերումով գերազանցում են Անկարային: Լայն ձևաչափը Մոսկվայի համար եռանախագահությունն է, բայց, իհարկե, մի կարևոր նպատակադրումով՝ ԱՄՆ ու Ֆրանսիան ճանաչեն իր առանձնահատուկ դերն ու կարգավիճակը հետպատերազմյան նոր իրավիճակում:

Կրեմլի համար կարծում եմ՝ սա է առավել առաջնային նպատակ, քան Թուրքիայի հետ լոկալ ռեգիոնալ ձևաչափով պարփակվելը, որտեղ առավելությունը լինելու է թուրքերինը: Հարցն այն է սակայն, թե ինչ է մտածում ԱՄՆ, որն ունի, իհարկե, խաղի ամենալայն հնարավորությունը»: