«Տարածքների առումով՝ նույնիսկ դառը պարտությունից հետո մենք ենք հաղթողը»․ Թորոս Ալեքսանյան

Վերլուծաբան Թորոս Ալեքսանյանի գրառումը․ «Հիմա մի քիչ վիճակագրություն ներկայացնեմ ձեզ հայ-ադրբեջանական ավելի քան 30 տարիների հակամարտության հետ կապված. նախ սկսեմ այնտեղից, որ տարածքների առումով, նույնիսկ 44-օրյա պատերազմի դառը պարտությունից հետո միևնույնն է, մեծ հաշվով մենք ենք հաղթողը, քանի որ Արցախից մնացած ռուսական խաղաղապահ առաքելության տակ գտնվող մասը, որը ավելի քան 3100 կմ քառակուսի է, այնուամենայնիվ Ադրբեջանինը չի ու չի էլ լինի, այդտեղ փաստացի հայկական պետական միավոր է գործում, այո՛, ադրբեջանցիները մեր սահմանները մի քիչ կրծոտել են, սակայն դրանք բոլորը միասին վերցրած չեն գերազանցում 100 կմ քառակուսին, դա մեծ թիվ չի, ու արդյունքում կարելի է ասել, որ մոտ 3000 կմ քառակուսիով մենք հաղթում ենք, հետո եթե մեկ շնչին ընկած հողի մակերեսով հաշվենք, ապա մենք ավելի շատ հող ունենք, քան ադրբեջանցիները, քանի որ 1 կմ քառակուսու վրա մեզանում ապրում է 100 մարդ, իսկ նրանց մոտ 115 մարդ:
Զոհերի թվով նույնպես վիճակագրությունը մեր օգտին է, քանի որ 1-ին արցախյան պատերազմում նրանք համարյա 3 անգամ ավել զոհ էին տվել՝ ավելի քան 15 հազար հոգի մեր 6 հազար զոհերի դիմաց, այսինքն եթե ընդհանուր թվերը վերցնենք, ապա մեր զոհերի քանակը, այսօրվա դրությամբ, հաշվի առնելով 4-օրյա պատերազմն ու մնացած սահմանային միջադեպերը, 11-ից 12 հազարի սահմաններում է, իսկ նրանցը ավելի քան 18 հազարի:
Ու այս ամենը գրանցել ենք սուղ ռեսուրսների պայմանում, փաստացի պետականության բացակայության պայմաններում, ու նաև ինչը շատ կարևոր է՝ մարդկային սուղ ռեսուրսների պայմաններում, քանի որ երբ սկսվեց արցախյան շարժումը 1998-ին Հայաստանի բնակչությունը ուղիղ 2 անգամ քիչ էր Ադրբեջանի բնակչությունից, իսկ հիմա ավելի քան 3 անգամ է քիչ:
Մի խոսքով, պետք չի շատ ողբալ ժողովուրդ ջան, ամեն ինչ այնքան էլ վատ չի, որքան դուք պատկերացնում եք, հիմա ամենակարևորը գլուխներս չկորցնենք ու աշխատենք ոտքի կանգնել, հարկավոր է նոր իրավիճակին ադապտացվել ու անցնել առաջ, որովհետև մարդկային այն խմբերը, որոնք չեն կարողանում նոր իրավիճակներին (որոնք կարող են նույնիսկ շատ դաժան լինել) արագորեն ադապտացվել, կործանվում են»: